Spektakl "I Ifigenia" w Teatrze im. Kazimierza Dejmka w Łodzi doskonale wykorzystuje performatywną s...
Wydaje się, że ciężko jest recenzować książki wyraźnie zabarwione światopoglądem autora, szczeg&oacu...
„Idy marcowe” to nie film historyczny, ale na wskroś współczesny. Jest i zdrada p...
Kapuściński podróżował po Azji i Afryce z Herodotem. Hugo-Bader przemierzał Rosję śladem dw&o...
Wspomniany inżynier Mamoń to bohater kultowego filmu Marka Piwowskiego „Rejs” , kt&oacut...
W piątek 10 lutego wrocławska Galeria Entropia zaprasza na kolejną odsłonę projektu "Gesty malarskie...
Poezja śpiewana to rodzaj muzyki, którą rzadko popularyzują media komercyjne. I nie dlatego, ...
Ucieczka nie jest rzeczą godną podziwu. Panuje powszechne przeświadczenie, że tych, którzy od...
Z dziełami klasyków - jak na wojnie i w miłości - wszystkie chwyty dozwolone. Wprawdzie nie b...
Ktoś musiał złożyć doniesienie na Józefa K., bo mimo że nic złego nie popełnił, został pewneg...
reż. George Clooney
Otwiera oczy, porusza i do szpiku kości przeraża. Najnowsze dzieło Wojciecha Smarzowskiego Róża jak najbardziej pasuje do konwencji wcześniejszych filmów reżysera Wesela i Domu Złego, dorównując im rozgłosem już od pierwszych dni projekcji. Przełamywanie tabu przemocy, schodzenie do korzeni polskiej patologii, brutalne obrazy życia codziennego to emocjonalna gra, w którą i tym razem wciąga nas Smarzowski. Gra, z której my, widzowie, zwykliśmy wychodzić jako przegrani. Zręczna manipulacja strachem burzy wszelki ład ducha, z którym tego dnia wybieraliśmy się do kina. Zostają tylko wgniecione fotele.
Tego wieczoru scenariusz miał być mało skomplikowany: klub, dobra zabawa, flirt albo jednonocny podryw. Bohaterowie Zupełnie innego weekendu Andrew Haigha nie spodziewali się, że ich przypadkowa relacja wymknie się spod kontroli. Okazało się jednak, że dwóch obcych sobie mężczyzn może mieć ze sobą więcej wspólnego niż początkowo się wydaje.
Portal Kulturalny G-punkt oraz wydawnictwo W.A.B., zapraszają do wzięcia udziału w konkursie literackim. Do wygrania „Bezludny raj”- książka autorstwa Any Marii Matute.
Książki dla dzieci i o dzieciach nie są tylko dla najmłodszych, bowiem często zdarza się, że to dorośli mogą wyciągnąć z nich najwięcej wniosków. Dzieje się tak w przypadku „Bezludnego raju” Any Marii Matute. To poruszająca opowieść o samotnej dziewczynce, która wyobraźnią i przyjaźnią rekompensuje sobie brak miłości ze strony rodziców. Historię tę powinien przeczytać każdy dorosły. Ku przestrodze.
Aktora, który swoją karierę zaczynał jako dziecięca gwiazda w Klubie Myszki Mickey nie można chyba nazwać supernową. A jednak, popularność Ryana Goslinga rośnie z dnia na dzień, tworząc z niego jedną z największych gwiazd młodego pokolenia. W Internecie aktor uzyskał już status kultowego – wydaje się, że każdy powód jest dobry, by pisać o Ryanie Goslingu. Tym lepszą okazją jest polska premiera "Id marcowych" w reżyserii George'a Clooneya. Filmu, w którym Gosling wciela się w rolę młodego, przebojowego i bezwzględnego specjalisty od politycznego PRu.
Współczesny dyskurs o globalizacji jest niczym innym, jak tylko amatorskim użyciem terminów filozoficznych – twierdzi w swojej książce „Kryształowy pałac” Peter Sloterdijk, współczesny niemiecki filozof i publicysta. Za rozpowszechnianie tego błędnego i zniekształconego obrazu odpowiadają dziennikarze, którzy opierają się na interpretacjach rzeczywistości tworzonych przez politologów i ekspertów od nauk społecznych. A wszyscy powtarzają bzdury.
Umberto Eco czuje się jak ryba w wodzie we wszystkim, co wiąże się z teoriami spiskowymi. Czytelnicy mogą się tylko cieszyć, że autor „Imienia Róży” co jakiś czas przypomina o swojej obecności, udowadniając w ten sposób takim pisarzom jak Dan Brown, kto w tej dziedzinie rządzi.
Najnowszy film Urszuli Antoniak otwiera ujęcie lecącego z góry strumienia wody, którego uzupełnienie przyniosą dopiero ostatnie sekundy obrazu – przedstawiające bohaterkę kąpiącą się pod owym strumieniem. Cały film zamyka się w tej wymownej klamrze kompozycyjnej. „Code Blue” odbierać możemy właśnie jako swoisty prysznic – zarówno dla głównej bohaterki, która rozpaczliwie poszukuje zmiany w swoim samotnym życiu, jak i dla nas, bowiem na ekranie widzimy poruszające sceny i jednocześnie możemy odnaleźć tam pierwiastek własnych odczuć i rozterek.
Strona: 1 z 219 | 2 »
