Dynastia na deser

25 maja o godz. 19 Łokietka 5- Infopunkt Nadodrze  zaserwował nam w ramach ostatniego spotkania Wirówki Artystycznej nie lada kąsek. Wysłuchaliśmy czytania dramatu  „Dynastia” w wykonaniu aktorów teatru  [:]scena witkacego.wro.

W prapremierze tekstu podpisanego sygnaturą sclerosis multiplet wzięli udział: szef autorski teatru Sebastian Majewski oraz Patrycja Czyszpak i Karolina Marciniak.

Dramat jest próbą rozmontowania mitu Dynastii- serialu kształtującego na długie lata gusta oraz obraz bogactwa i życiowego standardu. Tekst skupia się na podważeniu konserwatywnego modelu świata, w którym motorem ludzkiego działania jest pomnażanie kapitału oraz wzbogacanie narodowej gospodarki. Serial budował propagandowy obraz na zamówienie rządu republikańskiego, wyidealizowaną wizję, która dopiero po latach została rozliczona w "Aniołach w Ameryce". Co więcej - powstał w latach 80- tych, gdy epidemia AIDS zabiła tysiące ludzi. W filmie pominięto tę kwestię. Nawet Steven Carrington, który przez chwilę jest gejem, szybko zostaje wyleczony ze swojego gejostwa.

Podczas czytania mogliśmy głębiej wniknąć w scenariusz, do którego wątek AIDS okazał się  fenomenalnym kluczem. „Wirusowy kod” w sposób fenomenalny rozprawia się z mitem dynastii. Dynastia to więzy krwi, ale przez krew można też przekazywać choroby. Autor przeciwstawia świat dynastii i rzeczywistość choroby, luksus i wykluczenie, świat Dallas i czarodziejską górę. Wyraźnie można było dostrzec w tekście tendencje antyrepublikańskie. Oscylował on wokół wirusa, który uwydatnił wszystkie mankamenty dynastii i rodzinne powiązania,  opierające się w głównej mierze na dążeniu do utrzymania władzy, dobrobytu i monopolu za wszelka cenę, nawet za cenę ludzkiego życia i bez względu na destrukcyjną siłę wojny. Teks ośmiesza konserwatywne stanowisko wobec poważnego problemu, z jakim borykał się świat w latach 80-tych, mianowicie AIDS. Wyraźnie kpi z „ciemnoty” ówczesnych elit rządzących i zafałszowanej przez nie rzeczywistości. Spektakl wzbogacony jest o głębię tła historycznego (wojna w Zatoce Perskiej) i refleksję o ludzkiej naturze godną „Filokteta” Sofoklesa. Ta ostatnia sztuka była inspiracją fabularną „Dynastii”. Ponadto wykorzystane  zostały motywy egzystencjalne np. wątek wyborów, jakich musi dokonać młody człowiek aspirujący do świata spełnionego amerykańskiego snu o bogactwie i przepychu, czyli tytułowej „Dynastii”.

Aktorom należy się słowo uznania za wprowadzenie do tekstu dynamiki i energii, obdarowanie poszczególnych bohaterów charakterem i emocjami oraz budowanie napięcia poprzez umiejętną modulację głosu i akcentowanie. Czytania „Dynastii” w ich wykonaniu bynajmniej nie można przyrównać do usypiającej kołysanki, a raczej do rytmicznej melodii pobudzającej zmysły i wyobraźnię.