Od kiedy umarł Norwid mężczyźni przestali mówić

- ale dobrze, że skoro milczą, to przynajmniej tę ciszę przerywają pisaniem. I to naprawdę dobrych rzeczy. Tomik Jacka Kaweckiego „Przewodnik dla nieprzygotowanych” składa się z sześciu części i ponad pięćdziesięciu wierszy, z których każdy zatrzymuje, choć na chwilę. Są tu i krótkie, wyraziste impresje, i dobrze opowiedziane pełne historie. A o tym wszystkim dowiedziałam się tylko dzięki temu, że mam swoje życiowe zasady, do których się stosuję.

Nie oceniaj człowieka po wyglądzie, a książki po okładce – to niby takie proste i prawdziwe słowa, jednak trudno jest je wprowadzić w życie. Gdybym o tym nie pamiętała, nigdy nie sięgnęłabym po „Przewodnik dla nieprzygotowanych”. Sam tytuł zawiera w sobie jakąś moc przyciągania, którą jednak niweluje nijaka, szaroczarna, przypominająca przekrój poprzeczny pnia, niestety niezbyt atrakcyjny, okładka. Kiedy odwrócimy ją na tył, żeby przeczytać informacje o autorze, dzieje się jeszcze gorzej. Otóż, możemy poznać wszystkie dane dotyczące udziałów w różnych konkursach poetyckich razem z zajętymi miejscami, co naprawdę nie jest specjalnie pasjonujące. Chyba nie pamiętano tu o zasadzie, że mniej, znaczy więcej. Ale ten, kto zamiast odłożyć książkę na półkę, otworzy ją, mile się rozczaruje.

W tomiku Jacka Kaweckiego nawet tytuły wierszy grają ze sobą, wzajemnie się kontrastują, bądź dopowiadają. One też mają do opowiedzenia jakąś historię. Te zabawy można zobaczyć na przykładzie kilku tytułów następujących zaraz po sobie lub pozostających w bliskiej odległości, np.: Wyjście ewakuacyjne – Wyjście awaryjne – Wejście, Czułe miejsca – Stałe miejsca, Cicha noc – Wielka noc i wiele innych.

Tytuł może mylić. Tak naprawdę, ktoś nieprzygotowany, nie znajdzie tu wiele dla siebie. Wiersze tego młodego autora, (urodzonego w 1987 r.), nie są proste, łatwe, ani tym bardziej banalne. To dojrzała poezja, poruszająca ważne i odważne tematy. Kiedy trzeba użyć wzmocnienia, autor nie waha się sięgnąć po wulgaryzmy lub dosadne wyrażenia, doskonale znane z codziennego życia. Ukazuje nasz świat bez lukrowania go, bez budowania romantycznej otoczki, co odkrywa jaki naprawdę jest straszny, a zarazem piękny. Możemy to zobaczyć w utworze „Wyjście awaryjne”:

Za rogiem są puste pokoje, w których króluje miłość oraz

nieślubne dzieci, które można wynająć na jedną noc lub więcej

za karton mleka?

Jesteś wygodna i jędrna, gotowa na wszystko, płaczesz

tak dobrze jakby ktoś próbował cię zgwałcić.

Masz męczący kaszel, wymięte usta i makaron między zębami.

Załóż ortalionowy płaszcz i buty, będziemy się kochać bezpiecznie.

Co najważniejsze, nie ma w tym wszystkim ozdobników, nie ma sztuczności. Poszczególne zdania w wierszach tną jak brzytwa. Nie zawierają ani jednego nadprogramowego słowa, co dzisiaj, w ciągłym zalewie niepotrzebnych informacji, jest bardzo cenne. Jacek Kawecki także postarał się o to, by do swoich utworów wnieść element zaskoczenia, który pojawia się zazwyczaj w końcówce. A to, w wielu przypadkach, każe na nowo przeczytać wiersz, bo dochodzą nowe znaczenia. Ostatnie wersy „Poranka – no tittle”, spokojnego obrazka o dniu, jak co dzień, brzmią tak:

Umawiam się w umówionym miejscu o nieumówionej porze.

Pachnę jak zapachowa zawieszka do auta i jest mi wszystko

jedno. W ciągu godziny umiera we mnie matka.

„Przewodnik dla nieprzygotowanych” jest jak kobieta, która ma swoje tajemnice. Żyjemy z nią już kilka lat, a ciągle coś nowego nas w niej zachwyca. Ten tomik się nie nudzi. Wiersze można czytać po kilka razy z niesłabnącą przyjemnością. Z niecierpliwością czekam na kolejne książki autora, bo debiut okazał się zdecydowanie dobrze przygotowany.

Jacek Kawecki, Przewodnik dla nieprzygotowanych, Tomik wydany w ramach projektu Różewicz Open Festiwal za otrzymanie I Nagrody w I OKP im. Janusza Różewicza, Radomsko 2009.