Szczyt Kultury 2010: Film

Nagród, przyznawanych w dziedzinie kultury jest w naszej okolicy mnóstwo. Przyznają je środowiska artystyczne, struktury samorządowe, publiczność. Nagradza się muzyków, aktorów, docenia sztuki plastyczne i filmowe, wyróżnia dobre i ważne książki. My również, co roku przyznajemy nasze wyróżnienia – „Szczyty Kultury” dla najlepszych pozycji kulturalnych minionego roku. Dziś prezentujemy nominacje w kategorii FILM.

Rok 2010 był niezwykle ciekawy dla miłośników „dziesiątej muzy”. Z ogromu produkcji, wskazanie „tych najlepszych” to zaiste twardy orzech do zgryzienia, szczególnie gdy obok dzieł twórców „czynnych”, znanych i uznanych, pojawiło się sporo interesujących debiutów oraz powrotów. Oglądaliśmy wyczyny rosyjskiego dramaturga, który opuściwszy teatralną salę, opowiedział o skutkach zachłyśnięcia się tlenem; po głębokim hauście, spokojniejszy łyk powietrza przyniósł nam pewien amerykański projektant mody, kiedy zaś odetchnęliśmy z ulgą na wieść o tym, że jeden znamienity twórca nie skończy ostatecznie jako autor-widmo, trzeba było gwałtownie wstrzymywać oddech, obserwując dramatyczną ucieczkę pewnego Afgańczyka przez skuty lodem las. Wśród tylu (i wielu innych) atrakcji, należy tylko dziękować, że nie skoczyliśmy sobie do oczu – w porę zapukał do nas Darren Aronofsky, za chwilę drzwi wyważą prawdziwie mężni bracia Coen.

Wybraliśmy dziesięć nominacji, spełniając swoje zadanie, ale wybór zwycięzcy należy już do Was. Do 25 stycznia 2011 r. do godziny 12.00 możecie głosować na wybrane przez siebie pozycje wysyłając e-maile na adres szczytkultury@g-punkt.pl. W tytule wpiszcie FILM, a w treści swój wybór - po jednej pozycji polskiej i zagranicznej.

Możecie także podać krótkie uzasadnienie Waszego wyboru - najciekawsze listy nagrodzimy książkami oraz płytami DVD z filmami ufundowanymi przez naszych partnerów. Z danego adresu mailowego można głosować tylko raz. Ważny jest pierwszy głos. O ewentualnej wygranej poinformujemy drogą mailową po zakończeniu głosowania.

Nominowane filmy:

FILM POLSKI

„Essential Killing”, reż. Jerzy Skolimowski

To wprawdzie koprodukcja, z zachodnimi gwiazdami… za to z wkładem PISF, znajomą scenerią oraz przede wszystkim – dotykiem ręki mistrza. Operująca niemal li wyłącznie samym obrazem, rejestracja projektu behawiorysty, a w tle  jego „obiekt”: (anty)bohater jako jednocześnie zaszczuta zwierzyna i drapieżna bestia, schemat reakcji-kontrreakcji. Do tego odrobina refleksji oraz charyzmatyczny Vincent Gallo. Bezpretensjonalnie i niebanalnie. (Mateusz Skomorowski)

„Las”, reż. Piotr Dumała

 Kino wymagające, czerpiące  garściami z mitycznej i biblijnej symboliki. Historia zamknięta w ramach minimalizmu, dostarczająca widzom maksymalnej satysfakcji. Film zbyt dobry,jak na debiut. (Magdalena Hołub)

"Animowana historia Polski" reż. Tomasz Bagiński

Zespołowi z Platige Image udało się nie tylko wypracowanie nowej estetyki dla historii narodowej, ale też zasianie wielu kontrowersji. A to się zawsze chwali. (Przemysław Dudziński)

„Matka Teresa od kotów”, reż Paweł Sala

Obraz mroczny, przedstawiający w retrospektywie trudne relacje i tragedię pewnej rodziny. Świetne kreacje, wpisane w artystycznie dopieszczone sceny, wybór których zasadnie uznał reżyser – pokazując to, co trzeba, ale zostawiając również miejsce na domysły. Doskonały fabularny debiut. (Mateusz Skomorowski)

"Różyczka" reż. Jan Kidawa-Błoński

Rok 2010 w polskim kinie, tak dobry jak ten 2009 – nie był. "Różyczka" okazała się jednym z jego jaśniejszych punktów. Niewiele jest w polskim kinie minionego roku przypadków, w których trudne tematy idą w parze ze zręcznością warsztatową reżysera. Tu się udało. (Mateusz Kowalski)

FILM ZAGRANICZNY

„Valhalla Rising”, reż. Nicolas Winding Refn

Za nieoczekiwaną zmianę stylu. Za to, że art film (o wikingach!) może nieść ze sobą tyle treści. Za zabawę mitologią. Za poważne podejście do tematu. (Mateusz Skomorowski)

 „Autor widmo”, reż. Roman Polański

 Główny triumfator wszelkich ubiegłorocznych festiwali. Inteligentny, trzymający w napięciu i zaskakujący. Polański po raz kolejny nasłał na nas filmowe widmo, które jakoś niespecjalnie mamy ochotę przepędzać. (Magdalena Hołub)

"Maczeta", reż. Robert Rodriguez

Najbardziej udany film z dotychczasowych neo-grindhouse, oddający nareszcie co cesarskie Danny'emu Trejo. Proszę o wiecej! (Przemysław Dudziński)

"Nic osobistego", reż. Urszula Antoniak

Film wskazany głównie z przekory - wątpię, aby ktoś w dziele Urszuli Antoniak upatrywał kandydata do najlepszego tytułu goszczącego na polskich ekranach w minionym roku. Powód jest prosty - "Nic osobistego" przez kina jedynie przemknęło, garstkę ludzi którzy zdołali go obejrzeć, pozostawiając absolutnie zauroczonymi. (Mateusz Kowalski)

„The Social Network”, reż. David Fincher

Nowy projekt, nowa estetyka, nowi aktorzy – ten sam David Fincher, krytycznym okiem badający kulisy powstania portalu Facebook. Ten sam, bo doskonale znający swój warsztat, tu silnie sprzężony z bohaterami, „ślizgającymi się” po powierzchni życia. Dodać tylko wspaniały scenariusz Aarona Sorkina, i z potencjalnie moralizatorskiej historii o nastolatkach otrzymujemy niezwykle wciągającą opowieść. (Mateusz Skomorowski)