Wrocławski Festiwal Ruchu CYRKULACJE

Pod nazwą tą nie kryją się gry i zabawy zespołowe, tylko bezprecedensowy festiwal poświęcony od początku do końca tańcowi teatralnemu. Ideą przewodnią Wrocławskiego Festiwalu Ruchu CYRKULACJE jest przedstawienie tańca jako autonomicznego obszaru kultury, który pozostaje w dialogu z innymi dziedzinami sztuki. Od 25 do 29 września o tańcu będzie się mówić, pisać, a przede wszystkim go poznawać przez praktykę. Wszystko za sprawą Stowarzyszenia Inicjatyw Twórczych „Momentum” i Fundacji Teatr Nie-Taki

Festiwal podzielony został na pięć bloków tematycznych, które z różnej perspektywy prezentują ruch i sztukę taneczną. Praca w poszczególnych blokach praktycznych zakończy się stworzeniem prezentacji.

Zaplanowane zostały następujące ścieżki: teatr tańca, teatr fizyczny, rozwój osobisty przez ruch i improwizacja w kontakcie. W ramach oferty praktycznej pojawią się także warsztaty takie, jak: Improwizacja w kontakcie, Partnerowanie, Art of Living, Body Mind Centering, Technika Aleksandra, Soma Joga, Teatr Fizyczny, Symbolika Ciała.

Uczestnicy warsztatów będą pracować nad swoim ciałem i jego ekspresją pod oczami wrocławskich, ale nie tylko mistrzów tańca teatralnego. Leszek Bzdyl, który na scenie zawodowej występuje od 1987 roku, początkowo związany był Teatrem Pantomimy Henryka Tomaszewskiego, potem Teatrem Ekspresji Wojciecha Misiuro 1990-92. W 1993 roku założył Teatr Dada von Bzdülöw, w którym reżyseruje, tworzy choreografie i występuje w większości przedstawień. Z tym ostatnim związana jest też Katarzyna Chmielewska, którą też spotkamy w trakcie Cyrkulacji.  Kolejna postać to Jacek Gębura - dyrektor artystyczny Teatru Tańca Współczesnego ARKA. Od 1990 tancerz Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu a obecnie kierownik baletu – Sceny Tańca Capitol. Dalej: Maria Grudskaya (tancerka, animatorka i choreografka z Moskwy), Rafał Urbacki, Maria Stokłosa i inni.

Blok teoretyczny – Oczami widza

Organizatorzy mówią o braku zrozumienia widzem a twórcą, który w procesie konstruowania spektaklu posługuje się ruchem i tańcem. Widzom brakuje narzędzi do interpretacji tej poetyki, twórcy przestają liczyć na zrozumienie. Przy rosnącym zainteresowaniu tańcem teatralnym, nie ma umiejętności mówienia i myślenia o nim. Traktowany jest jak sztuka współczesna, zdaniem organizatorów to jeszcze nie wszystko. Stąd i potrzeby nawiązana dialogu zrodziła się idea uzupełnienia warsztatów tanecznych WARSZTATAMI PISANIA O TAŃCU TEATRALNYM. Odbywać będą się w Łokietka 5 – Infopunkcie Nadodrze między 25 a 29 września (od 10:00 do 13:00). Już w tej chwili można przysyłać zgłoszenia: agnieszka_kocinska@go2.pl

 Podsumowaniem festiwalu i próbą nawiązania prawdziwego dialogu będzie ROZMOWA O TEATRZE RUCHU w Łokietka 5, w ostatni dzień festiwalu, czyli 30 września. Jej początek w samo południe. Spotkanie nie jest ani konferencją, ani panelem dyskusyjnym, choć organizatorzy zaprosili do mówienia naukowców, teoretyków i historyków sztuki. Rozmowa o teatrze ruchu – to najlepsze z istniejących słów, oddających nasze intencje w związku z myśleniem o tańcu teatralnym.

Punktem wyjścia do rozmowy jest zdanie, które na początku XX wieku napisał Konstanty Stanisławski: „Kochaj sztukę w sobie, a nie siebie w sztuce”. W zdaniu tym zawieszone zostało słowo „Kochaj” i w obecnym kształcie pozostawione jest na pastwę umysłów tych, którzy zaproszeni zostali do mówienia o swojej pracy artystycznej i tych, którzy cudzą pracę artystyczną czytają. „ (…) sztukę w sobie, a nie siebie w sztuce” – miejsce kropek zostanie zapełnione? Jeśli tak: jakim słowem, jakim zdaniem, jakim milczeniem?