Jury Konkursu Filmów Polskich w składzie Anna Wydra, Cezary Harasimowicz, Jan Pelczar i Artur Pilarczyk miało bardziej usystematyzowane zadanie niż ich odpowiednicy oceniający produkcje zagraniczne, gdyż przyznawali nagrody i wyróżnienia osobne dla dokumentów, animacji i filmów fabularnych, a nie po prostu dla trzech najlepszych filmów ze wszystkich gatunków.
1. KANewka dla Filmu Animowanego: Anita Kwiatkowska-Naqvi za film Protozoa plus nominacja do nagrody imienia Jana Machulskiego za najlepszy film animowany.
„Czegoś takiego jeszcze nie widzieliśmy w naszym łącznie stuletnim doświadczeniu filmowym” – tak swój wybór filmu Anity Kwiatkowskiej-Naqvi podczas gali wręczenia nagród motywowało jury. Rzeczywiście ta niezwykła pięciominutowa animacja przenosi widza w świat obserwowany za pomocą mikroskopu, a on w żaden sposób nie przypomina tego, co widzieliśmy podczas nudnych lekcji biologii.
Wyróżnienie: Rafał Sankiewicz za film Pipeta
Jeden z nielicznych prawdziwie amatorskich filmów na przeglądzie Kina Amatorskiego i Niezależnego. Dziwne, prawda? Lalkowy profesor ubrany w sweterek uszyty ze skarpetki (dla twórczyni ubranka znalazło się miejsce w podziękowaniach podczas napisów końcowych), siedzi w prostym studiu i za pomocą zabawnej animacji tłumaczy kiedy i dlaczego nastąpi koniec świata. Oczywiście wszystkiemu winni są Chińczycy. Najzabawniejszy film ze wszystkich zgłoszonych do tego Konkursu i zrobiony bez dużych pieniędzy.
2. KANewka dla Filmu Dokumentalnego: Daniel Zieliński za film Takie życie, plus nominacja do nagrody imienia Jana Machulskiego za najlepszy film dokumentalny.
- Ja mówię co uważam i więcej nie powiem i do widzenia – te słowa wypowiedziane przez głównego bohatera filmu w rozmowie z synem, który jest jednocześnie reżyserem opisywanego dokumentu mogłyby stanowić motto Takiego życia. Pomimo tego, że Daniel Zieliński opowiada historię swojej rodziny nie zatracił odpowiedniego dystansu i wybrał dla widzów tylko istotne i niezbędne dla filmu elementy. Życie faktycznie jest takie jak w dziele Zielińskiego – rodzina pogrążona w swoich codziennych obowiązkach i radościach zapomina o babci, którą opiekuje się jej emerytowany syn. Jedyną formą kontaktu ze staruszką są kartki pocztowe wysyłane z odległych miejsc i rzadkie odwiedziny. Reżyser rodzinę prezentuje właśnie podczas jednej z tego typu wizyt. Jest to film o szarej codzienności osób starszych, które wymagają nieustannej opieki, ale także o wielkiej miłości syna do matki, który z biegiem czasu zamienia się z nią rolami. W tej sytuacji to staruszka okazuje się dzieckiem a syn troskilwym rodzicem. Świetnym uzupełnieniem dla obrazu jest muzyka skomponowana przez Michała Lorenca, który stworzył też ścieżki dźwiękowe dla takich filmów jak Psy czy Symetria.
Wyróżnienie i KANewka Dziennikarzy: : Bartosz Kruhlik za flim Wycieczka
Na tytułową wycieczkę wybiera się Zbigniew Jagielnicki ze swoją trzynastoletnią wnuczką Asią, która prosto ze znakomitego samochodu którym jeździ w grze Need for speed przesiada się na znacznie wolniejszy skuter dziadka. Mądra historia o tym jak dogadują się pokolenia, w której nie zabrakło zabawnych elementów. Pan Zbigniew osobiście odebrał KANewke i stwierdził, że czternastoletnia dziś wnuczka jeszcze rzadziej jeździ z nim na wycieczki a więcej nie powie, bo jak to określił – łezki. Wycieczka została również doceniona na innych festiwalach, między innymi w Gliwicach, Poznaniu i Białymstoku. Na KAN-ie zaprezentowano także film fabularny Bartosza Kruhlika – http:// , który nie zdobył jednak żadnego wyróżnienia.
3. KANewka dla Filmu Fabularnego: Kuba Czekaj za film Twist & Blood plus nominacje do nagrody imienia Jana Machulskiego za:
- najlepszy scenariusz – Kuba Czekaj
- najlepsza reżyseria – Kuba Czekaj
- najlepsza aktorka – Emilia Stachurska za rolę Myszy
- najlepszy aktor - James Fordham za rolę Brzucha
Twist & Blood był ostatnim filmem prezentowanym podczas tegorocznego Konkursy i jak widać powyżej, zdobył największą liczbę nagród i nominacji. Ja przyłączam się jedynie do zachwytów nad grą dziecięcych aktorów, którzy niezwykle autentycznie i bez częstego w kreacjach najmłodszych lukru wcielają się w postaci głównych bohaterów - Myszy i Brzucha. Ale już pozostałe zachwyty nad dziełem Kuby Czekaja to dla mnie pomyłka. Główny bohater filmu jest gruby. Przez swoją tuszę jest prześladowany w szkole, a rodzice starają się na siłę upodobnić go do innych dzieci stosując nieprzyjemne diety i ciągły nacisk psychiczny. Z problemami radzi sobie poprzez znane widzowi między innymi z popularnej ostatnio Sali samobójców samookaleczenia. Problem „cięcia się” często pojawia się na onetowych blogach i młodzieżowych forach, a stamtąd przeniósł się do polskiej kinematografii szukającej nowych, spektakularnych dramatów. Nie przeczę, że dla wielu osób jest to ciężkie uzależnienie, wymagające leczenia i wielkiej troskliwości, której od nikogo nie doczekał się Brzucho z Twist & Blood. Jednak jest to jedynie kolejna historia o nieszczęśliwym dziecku nie radzącym sobie z problemami, okraszona scenami zadawania sobie bólu i zabawnymi dialogami toczonymi w języku angielskim przez dzieci. Ze mną nie zgodziliby się zapewne jurorzy KAN-u, ale i wybierający najlepsze filmy w Gdyni, gdzie film Kuby Czekaja zdobył Grand Prix w konkursie „Młode Kino Polskie”. Warto więc osobiście sprawdzić Twist & Blood.
Wyróżnienie i KANewka Publiczności: Antoni Królikowski za film „Noc życia”
W filmie tym zagrali znani i dobrzy aktorzy, między innymi rodzice reżysera Paweł Królikowski i Małgorzata – Ostrowska Królikowska, a także Bartłomiej Topa, Wojciech Mecwaldowski, czy Olga Frycz. Z pewnością dodało to profesjonalizmu i charakteru produkcji Antoniego Królikowskiego. Jednak siłą tego filmu jest przede wszystkim ciekawa i wartka akcja a nie popularne twarze bohaterów. Tytułowa noc życia przydarza się maturzyście Karolowi tuż po jego nieudanej studniówce. Elegancko ubrany zwiedza speluny warszawskich osiedli i poznaje ich stałych bywalców. Film można zobaczyć na kanale YouTube.
4. Nagroda Specjalna Jury: Bartosz Warwas za film MC. Człowiek z winylu
Tylko w tym filmie Jerzy Urban mówi – „ to nie Wałęsa był dla nas groźny, w istocie rzeczy MC był o wiele groźniejszy”. Do tego sfingowanego filmu dokumentalnego o niezwykłym człowieku i jego odkrywczej muzyce reżyser zaangażował także inne znane postaci, takie jak Hirek Wrona, Skiba, czy przywódca strajku studenckiego Piotr Bikont. Świetna zabawa z mitem Solidarności w tle, ale także dobra opowieść o młodzieńczej miłości. No i w końcu dowiedziałem się, że to kawałki MC inspirowały strajkujących studentów, a nie Mury Kaczmarskiego.
Większość nagrodzonych filmów otrzymało spore dofinansowania i było kręcone przez studentów szkół filmowych. Długie rozmowy nad tym czy takie kino wciąż można nazywać niezależnym toczyły się w trakcie otwartych obrad jury i podczas spotkania Dekada w kinie niezależnym. Dyskutanci celnie zauważyli, że dla widza nie jest istotne czy film nazwiemy offowym, niezależnym, czy amatorskim. Jedynym kryterium jest to czy film się podoba i w odczuciu odbiorcy jest dobry. A takich produkcji z pewnością na KAN-ie nie brakowało.
Tagi: festiwal KAN laureaci KAN kino polskie
