Mohamet ma dość bycia muzułmaninem, dość rodzinnych spotkań i wspólnych modlitw. Irytują go zasady, jakie rządzą jego światem i oczekiwania rodziny, jakim musi sprostać. I chociaż bardzo kocha swoja matkę, jej też ma dość. Mohamet chce się zmienić. Chce mieć dom w eleganckiej dzielnicy, seksowną kochankę, nawet dwie. Chce mieć święty spokój i barek, w którym zawsze będzie stała butelka dobrej whisky. Tak rozpoczyna się książka „Życie seksualne muzułmanina w Paryżu” Leïli Marouane.
To, co bije rekordy popularności w internecie niekoniecznie musi odnieść sukces w rzeczywistości – prawda ta zrodziła się wraz z chwilą, gdy świat oplotła międzynarodowa sieć web. Nie jest więc nowa, wciąż jednak zdaje się być zaskoczeniem dla wydawców, którzy uparcie próbują przenieść internet na papier. I jeszcze na tym zarobić.
Przesadą byłby stwierdzenie, że na tę książkę czekała cała Polska, ale wrocławianie wiązali z nią spore nadzieje. Zbiór opowiadań „Miłość we Wrocławiu” miał potwierdzić krążący wśród mieszkańców mit, że stolica Dolnego Śląska to wyjątkowe i magiczne miasto, w którym każda miłość jest możliwa.
Ojciec Donny Leon pochodził z Hiszpanii, a matka z Irlandii. Ona sama urodziła się w Stanach Zjednoczonych, wykładała na uniwersytetach w Arabii Saudyjskiej i Chinach, a teraz mieszka w we Włoszech. Polscy czytelnicy mają okazję poznać jej twórczość dzięki wydawnictwu Noir sur Blanc. Do listy książek przetłumaczonych na język polski niedawno dołączyła „Aqua Alta”.
Wraz z końcem 2011 roku przedstawiamy wam nasze redakcyjne podsumowania. Dział literatura miał ciężki orzech do zgryzienia, bo mijający rok przyniósł wiele interesujących pozycji literackich. Nie sposób spośród nich wybrać jednej najlepszej książki. Literackie Szczyty Kultury pragną za to przyznać wyróżnienia - zwracając uwagę na te publikacje, które zrobiły na G-punkcie największe wrażenie. Oto dziesięć, całkowicie subiektywnych literackich Szczytów Kultury.
„Adibas” Zazy Burczuladze to opowieść o postkomunistycznych przemianach w Gruzji, widziana oczami młodego pokolenia. Pokolenia smutnych, znudzonych ludzi którzy nie tęsknią za przeszłością i nie myślą o przyszłości.
Co robimy, kiedy się nudzimy? Palimy papierosy, czytamy książki, idziemy na piwo. Oglądamy filmy, spotykamy się z przyjaciółmi lub spotykamy się z przyjaciółmi aby pić piwo, palić papierosy i oglądać filmy. Niektórzy jednak, tak jak główny bohater powieści „Paryski ekspres” - mordują. A potem wertują gazety w nadziei, że najdzie się tam chociaż wzmianka o ich bestialskim czynie.
David Byrne, lider zespołu Talking Head, od kilkudziesięciu lat ogląda świat z perspektywy rowerowego siodełka. Swoimi wspomnieniami i najcieawszymi przemyśleniami z podróży postanowił się podzielić z czytelnikiem w „Dziennikach rowerowych”.
„Świadek” jest doskonały pod każdym względem – książka Ilji Mitrofanowa zachwyca. A przecież nie powinna. Bo w gruncie rzeczy to bardzo smutna historia – jak wszystkie historie o wojnie.
Marzenia się spełniają – przekonuje w swojej książce Halley Tanner. A kiedy nie chcą się spełnić trzeba im pomóc. Na przykład magią.
Strona: 1 z 3 | 2 »
