20. kwietnia miała miejsce kolejna potyczka młodych filmowców. Po przeciwnych stronach barykady w Bitwie Filmowej stanęli Michał Stenzel i Rafał Brożyna oraz Bogusław Winiarski z grupy filmowej STUDIO 82.
Decyzją jury w składzie: Piotr Czerkawski (dziennikarz filmowy, współpracownik Stopklatki i Machiny, były redaktor działu film w portalu G-punkt.pl) oraz Andrzej Dębski, (historyk, redaktor książki "Wrocław będzie miastem filmowym") zwycięzcą 3 BF został Michał Stenzel.
22 kwietnia kolejny cykl w ramach Akademii Filmu Dokumentalnego „MovieWro” zainaugurował „Afgański idol” – dokument o fenomenie tamtejszej wersji programu „Idol”.
Podczas trzech najbliższych spotkań poznamy spojrzenie dokumentalistów na palące problemy współczesnego świata.
Brytyjski dokument „Afgański idol” Havany Marking śledzi losy czwórki finalistów programu „Afgan Star”, który stał się największym wydarzeniem medialnym w Afganistanie na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Film ten stanowi doskonały przykład tego jak popkultura może wpływać na dzisiejszy świat. Zwłaszcza na rzeczywistość, w której w czasach reżimu talibańskiego zakazane było słuchanie muzyki oraz uprawianie sportu. Widz może w dokumencie Marking przyjrzeć się zmianom zachodzącym w islamskim kraju pod wpływem przyniesionej przez Zachód popkultury.
Zagadnienia te stały się osią dyskusji wieńczącej spotkanie. Przed projekcją publiczność wysłuchałą prelekcji redaktora działu film w portalu G-punkt - Przemka Dudzińskiego.
W dyskusji przeprowadzonej po filmie udział wziął Marcin Hamkało.
W piątek, 26 marca, w Firleju wystąpiło włoskie trio free-jazzowe Tongs. Podczas koncertu młodzi muzycy zaprezentowali materiał ze swojej debiutanckiej płyty „Jazz with the megaphone?”.
Włoski zespół, który choć młody stażem, już został doceniony przez Johna Zorna czy Massimo Pupillo z ZU. W swych aranżacjach stawiają na solowe wystąpienia każdego z członków tria i nie boją się przy tym improwizacji. Inspirują się takimi gatunkami jak: jazzcore, rock, punk czy etno. Młodzi, muzyczni geniusze mają na koncie swój debiutancki album „Jazz with the megaphone?”. Zdecydowanie wolą brać udział w występach na żywo, podczas których, ich muzyczna i teatralna energia jest wyzwolona, dając im szansę zadziwić swoich odbiorców jako – jak sami się określają - „atakujące trio”.
Skład zespołu:
Luca Serrapiglio - saksofon barytonowy
Antonio Bertoni – kontrabas
Carlo Garof - perkusja
In Flagranti, to nowa inicjatywa portalu G-punkt.pl. W naszej wirtualnej przestrzeni znalazło się miejsce na analityczne teksty, kontrowersyjne opinie, polemiki oraz prezentację własnych poszukiwań kulturalnych.W marcu prezentujemy artykuły poświęcone kobietom w kulturze. Teksty do przyłapania w każdą niedzielę. Dziś spojrzenie okiem fotografa wg Oli Gieroby.
Jedna kobieta, wiele twarzy
Tak wiele kultur, a w każdej z nich kobieta zajmuje odmienne miejsce. Czy jednak naprawdę różnimy się od siebie? Przecież niezależnie od wyznania, wykształcenia czy koloru skóry, pragniemy miłości i akceptacji, zapewnień o naszej wyjątkowości. Mamy podobne marzenia.
Tak samo uśmiechamy się i płaczemy.
Wszystkie walczymy z odrzuceniem.
modelka: m. szalona
25.marca w ramach Akademiii Filmu Dokumentalnego "MovieWro" odbyło się spotkanie z Pawłem Łozińskim. Najpierw zostały zaprezentowane trzy filmy dokumentalisty: "Siostry", "Kici, kici" i "Chemia", a bezpośrednio po projekcji odbyła się dyskusja dotycząca kina twórcy.
Paweł Łoziński zamiłowanie do dokumentalistyki wyniósł z domu rodzinnego. Syn Marcela Łozińskiego, jednej z najwybitniejszych postaci we współczesnym polskim kinie, zadebiutował w 1992 r. filmem „Miejsce urodzenia”. Później współpracował z ojcem i m.in. z Krzysztofem Kieślowskim, próbował też swoich sił w kinie fabularnym (nagroda za debiut na festiwalu w Gdyni za film „Kratka”).
Prelekcję i dyskusję z reżyserem poprowadziła Agnieszka Kłos.
więcej informacji odnośnie idei i kolejnych spotkań w ramach AFD "MovieWro" na stronie www.moviewro.pl
„Pułapka” to ostatni opublikowany dramat wrocławskiego dramaturga Tadeusza Różewicza (1982 r.).
Jej prapremiera odbyła się w 1984 r. również we wrocławskim Teatrze Współczesnym w reżyserii ówczesnego dyrektora Kazimierza Brauna. Wcześniej (1977) zrealizowano tam również „Odejście głodomora”, który razem z „Pułapką” tworzy tzw. „dyptyk Kafkowski”, będący wyrazem fascynacji Różewicza postacią Franza Kafki. Wiele lat później (2002) „Odejście Głodomora” w WTW zrealizował Piotr Kruszczyński. Obecnie w repertuarze teatru jest „Kartoteka” w reżyserii Michała Zadary (2006). Na początku przyszłego sezonu zobaczymy jeszcze „Białe małżeństwo” w reżyserii Krystyny Meissner. Na wrzesień 2011 planowany jest zaś przegląd spektakli opartych na tekstach Tadeusza Różewicza.
A już 13 marca 2010 premiera "Pułapki" w reż. Gabriela Gietzky'ego!
