Mads Brügger to człowiek, który wręczył ministrowi Kim Dzong Ila deskę do wypiekania pizzy jako dar dla wielkiego przywódcy i wciąż żyje. Słynna jest już scena, w której kroczy pośrodku narodowej defilady, co w dodatku nagrała oficjalna telewizja północnokoreańska. Wszystkie te sceny zarejestrował na kamerze podczas kręcenia swojego poprzedniego projektu „Idioci w Korei”. Tym razem w filmie „Ambasador”, jako dyplomata w Republice Środkowoafrykańskiej, wysypał pod kanapę diamenty z przemytu i… nadal żyje.
Choć od zakończenia II wojny światowej minęło już przeszło 60 lat, temat jej nieustannie powraca - zarówno w kinie, jak i literaturze. Twórcy wykorzystują wątki związane z tym okresem poczynając od powstania warszawskiego, walki na różnych frontach, na Holokauście skończywszy. Po niełatwy temat eksterminacji polskich Żydów sięgnął jeden z najbardziej zaufanych doradców premiera Donalda Tuska – Igor Ostachowicz w swojej nowej książce – „Noc żywych Żydów”.
Od razu lojalnie uprzedzam – nie jestem fanatykiem komiksów, nie kolekcjonowałem kart z herosami i nie znam wszystkich koligacji pomiędzy nimi, jak Dawid, który przygotował dla Was ostatnio artykuł o powstawaniu filmowego uniwersum Marvela. Na „Avengers” poszedłem, aby: po pierwsze – dobrze się bawić, sprawdzić jak z indywidualności rodzi się drużyna, po drugie – przekonać się ile w tym filmie patosu, a ile ironii.
Życiorysem Aleksandra Wata można by obdzielić kilka osób – wydarzenia, których był świadkiem, w których uczestniczył składają się na historię XX wieku, którego Wat był rówieśnikiem. Urodzony 1 maja 1900 r. doświadczył wszystkiego tego, co najgorsze w minionym stuleciu. Dokładne świadectwo życia Aleksander złożył na ręce Czesława Miłosza we właśnie wznowionym przez Universitas „Moim wieku. Pamiętniku mówionym”. Jest to książka o tyle szczególna, że powstała nie na kartkach papieru, ale podczas rozmów. Schorowany Wat nie był w stanie pisać, dlatego też zrodził się pomysł, aby to, co chce powiedzieć – nagrywać na taśmę magnetofonową. Zadania pobudzenia Wata do zwierzeń podjął się właśnie Czesław Miłosz. Dzieło, które powstało, było rozmową dwu poetów, intelektualistów i erudytów.
Brat dziewiętnastoletniej Samii obalił dyktatora Tunezji i wywołał lawinę społecznych wystąpień w świecie arabskim. Rewolucję tunezyjską próbowali zrozumieć przerażeni dyktatorzy i zaskoczeni zachodni politycy. Próbują ją także zrozumieć reporter Rzeczpospolitej – Jerzy Haszczyński. Czytelnik dostaje jednak tylko ledwo nakreślony opis „Arabskiej wiosny”.
Bo to w końcu przychodzi. I to tak jakoś szybko i zwyczajnie, jakby zawsze było obok. Śmierć. Współczesna cywilizacja jej nie lubi. Śmierć wiąże się ze starością, niedołęstwem, chorobą. W dzisiejszym świecie na to wszystko nie ma miejsca. Dążymy do piękna, wiecznej młodości, nieśmiertelności. Umieranie jest passe.
Małgorzata Szumowska to głośne nazwisko w naszej kinematografii. Przeprowadzony z nią wywiad-rzeka to pierwsza publikacja z cyklu rozmów z aktywnymi społecznie kobietami.
Połów szczęścia w Jemenie Lasse Hallströma to film mogący sprawiać dość duży problem z jednoznacznym nazwaniem go dobrym, czy złym. Reżyser podjął ryzykowną próbę złowienia uznania widzów, proponując im poniekąd dość naiwny film, którego osią fabuły staje się otworzenia terenu wędkarskiego na jemeńskiej pustyni. Zdaje się jednak, że przynęta została połknięta, ponieważ stosunkowo duża część kinowej publiczności dała się uwieść zaproponowanemu przez twórcę światu przypominającemu dość absurdalną, ale w gruncie rzeczy całkiem uroczą bajkę.
O historii sparaliżowanego milionera i zatrudnionego przezeń, mieszkającego na blokowisku pomocnika, było we Francji głośno na długo przed premierą Nietykalnych. Olivier Nakache i Eric Toledano na pomysł swojego filmu wpadli, oglądając w telewizji dokument: A la vie, a la mort, przedstawiający losy ich przyszłego bohatera Philippe'a Pozzo di Borgo. Z łatwością się z nim porozumieli, gdyż na końcu napisanej przez siebie książki: Le second souffle, podał kontaktowy adres e-mail. Czy warto było po raz kolejny przedstawiać tę samą opowieść?
Ponad 50 lat temu Czesław Miłosz podjął się napisania traktatu o Stanisławie Brzozowskim – młodopolskim pisarzu i filozofie zmarłym we Florencji w nędzy i zapomnieniu. „Człowiek wśród skorpionów” to opowieść o życiu emigranta nierozumianego w ojczyźnie. Miłosz silnie utożsamiał się z Brzozowskim. Zwłaszcza, że historia obu panów jest po części analogiczna.
Festiwal NowoBrzmienia – to idea wydarzenia muzycznego promującego alternatywnych artystów tworzących muzykę opartą na elektronice, a stylistycznie oscylującą pomiędzy trip hopem i jazzem przez breakbeat, hip hop aż po electro i avant pop włącznie. tegoroczne NowoBrzmienia to już 3cia edycja organizowanego na dwóch scenach kilkugodzinnego koncertu z muzyką non stop.
W tym roku wystąpili: Układ SI, Hellow Dog, Pink Freud, Kofi, We call it a sound i DeadBeat.
Koncerty odbyły się w dniach 8 - 9 października w klubie Włodkowica 21.
Pokój – pomieszczenie mieszkalne – jest naturalną dla każdego człowieka przestrzenią życiową, ale umieszczenie w jego centralnym punkcie dwóch zestawów do gry jest nawrotem do rzadko spotykanych, nieco archaicznych, „elitarnych” nawyków. Przestrzeń galerii Design zostanie zaaranżowana na wzór dawnego pokoju przeznaczonego do rozrywki.Stworzone zostanie codzienne, podstawowe dla ludzi otoczenie, w którym każdy z przedmiotów (fotele, lampy, figury do gry, doniczki z kwiatami) pojawi się jako nowoczesny produkt dizajnerski. Ideą współczesnego dizajnu jest demokratyzacja i powszechna dostępność, jednakże w dążenie do egalitaryzmu wkrada się czasem nuda, przypominając o sentymentalnych rozrywkach, dostępnych tylko dla wybranych. „Pokój do gry” umożliwia zatem powrót do wieczornych partyjek przy szklaneczce brandy, w całkowicie nowoczesnej formie, do której współczesny człowiek, bacznie obserwujący nowe trendy w projektowaniu, jest przyzwyczajony.„Pokój do gry” jest wystawą złożoną z sześciu, wybranych przez kuratorkę, tegorocznych dyplomów z zakresu projektowania wnętrz, szkła oraz ceramiki.
W wystawie biorą udział dyplomantki ASP: Karolina Furnal, Dagmara Giej – Rusnak, Karolina Gorska, Irmina Helak, Matylda Mika, Małgorzata Wodyńska.
Wystawa powstała we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.
Kurator: Alicja Klimczak - Dobrzaniecka
Wernisaż odbył się 24.09.2010
Ósma odsłona festiwalu SURVIVAL tym razem odbyła się w Bunkrze Strzegomskim między 25 a 27 czerwca. Miejsce ekspozycji prac, jest kluczowe dla wszystkich kolejnych edycji SURVIVALU. Ważniejsza jest jednak zmiana formuły przeglądu - tegoroczna edycja miała swój temat / wątek przewodni: „Architektura jako miejsce zbrodni”.
Na program tegorocznej edycji SURVIVALU składały się: trzydniowy Przegląd Sztuki – prezentacja ponad 30 prac artystów z Polski i świata w Bunkrze Strzegomskim oraz pokazy filmowe; instalacje dźwiękowe i cykl debat dotyczących problematyki współczesnej kultury, kierunków jej rozwoju i sytuacji ekonomicznej.
Kuratorami SURVIVALU są Michał Bieniek i Anna Kołodziejczyk, a festiwalową sceną dźwiękową od 2009 roku opiekuje się Daniel Brożek.
25 maja o godzinie 19.00 w Łokietka 5 – Infopunktu Nadodrze, odbyło się ostatnie już spotkanie w tym sezonie Wirówki Artystycznej. Można było wysłuchać czytania dramatu „Dynastia” w wykonaniu aktorów teatru [:]scena witkacego.wro.
Aktorów do występu przygotował szef autorski teatru Sebastian Majewski. Będzie to prapremiera tekstu podpisanego sygnaturą sclerosis multiplex. „Dynastia” jest próbą rozmontowania mitu dynastii – serialu kształtującego na lata gusta oraz obraz bogactwa i życiowego standardu. Tekst skupia się na podważeniu konserwatywnego, republikańskiego modelu świata, w którym motorem ludzkiego działania jest pomnażanie kapitału oraz wzbogacenie narodowej gospodarki. Dramat jest realizowany w wałbrzyskim Teatrze Dramatycznym. Premiera spektaklu w reżyserii Natalii Korczakowskiej zaplanowana jest na 20 czerwca 2010.
Oprócz Sebastiana Majewskiego w czytaniu udział wzięły aktorki: Patrycja Czyszpak i Karolina Marciniak.
Czym jest [:]scenawitkacego.wro?
„Zahibernowany” wrocławski teatr niezależny. Założycielem teatru jest Sebastian Majewski. Uznawany za najbardziej oryginalny zespół teatralny we Wrocławiu. Aktualnie kontynuuje działalność poprzez współtworzenie programu artystycznego, m.in. Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego.
23 i 24 kwietnia Studio na Grobli Instytutu im. Jerzego Grotowskiego stało się przystanią dla 15. edycji Portu Wrocław 2010. Przez dwa dni w największym corocznym święcie poezji w Polsce udział wzięło udział ok. 70 twórców z Polski i z zagranicy. Zaprezentowano ok. 30 filmów oraz 20 premier książkowych. Nie zabrakło również czytań, które są nieodłącznym elementem festiwalu.
22 kwietnia kolejny cykl w ramach Akademii Filmu Dokumentalnego „MovieWro” zainaugurował „Afgański idol” – dokument o fenomenie tamtejszej wersji programu „Idol”.
Podczas trzech najbliższych spotkań poznamy spojrzenie dokumentalistów na palące problemy współczesnego świata.
Brytyjski dokument „Afgański idol” Havany Marking śledzi losy czwórki finalistów programu „Afgan Star”, który stał się największym wydarzeniem medialnym w Afganistanie na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Film ten stanowi doskonały przykład tego jak popkultura może wpływać na dzisiejszy świat. Zwłaszcza na rzeczywistość, w której w czasach reżimu talibańskiego zakazane było słuchanie muzyki oraz uprawianie sportu. Widz może w dokumencie Marking przyjrzeć się zmianom zachodzącym w islamskim kraju pod wpływem przyniesionej przez Zachód popkultury.
Zagadnienia te stały się osią dyskusji wieńczącej spotkanie. Przed projekcją publiczność wysłuchałą prelekcji redaktora działu film w portalu G-punkt - Przemka Dudzińskiego.
W dyskusji przeprowadzonej po filmie udział wziął Marcin Hamkało.
W czwartek, 8 kwietnia we wrocławskim Kinie Warszawa (Sala Not) odbyło się kolejne spotkanie w ramach MovieWro. Tym razem gośćmi byli reżyser Paweł Wysoczański i bohater jego filmu "W drodze" - Mietek Bieniek - górnik, który zmuszony złym stanem zdrowia porzucił swój zawód i wyruszył w podróż do Dalajlamy.
Po pokazie dwóch filmów: "Punkt Widzenia" i "W drodze" odbyła się dyskusja z gwiazdami wieczoru. Poprowadził ją Lech Moliński, redaktor naczelny poralu G-punkt i jeden z organizatorów MovieWro
Śniadania Mistrzów to cykl spotkań organizowanych przez portal kulturalny gpunkt.pl we współpracy z Klubokawiarnią „Mleczarnia”, czasopismem „Rita Baum” oraz Akademickim Radiem LUZ. W niedzielne poranki, przy kawie, lekkim poczęstunku i w nieskrępowanej atmosferze poruszane są najaktualniejsze tematy dotyczące życia kulturalnego naszego miasta, regionu, kraju.
Romowie stanowią we Wrocławiu liczną mniejszość etniczną, która z wielu względów wydaje się nam obca, a nawet wroga. Wzajemny dystans wynika z niewiedzy o obowiązujących prawidłach, obyczajach i zawikłanych dziejach, które jako niepisane, wymykają się historiozofii. Na czym opiera się tożsamość ludu, który nie prowadzi osiadłego trybu życia? Jak się czuje, gdy na siłę wtłaczany jest w ramy i przymuszany do osiedlenia?
25.marca w ramach Akademiii Filmu Dokumentalnego "MovieWro" odbyło się spotkanie z Pawłem Łozińskim. Najpierw zostały zaprezentowane trzy filmy dokumentalisty: "Siostry", "Kici, kici" i "Chemia", a bezpośrednio po projekcji odbyła się dyskusja dotycząca kina twórcy.
Paweł Łoziński zamiłowanie do dokumentalistyki wyniósł z domu rodzinnego. Syn Marcela Łozińskiego, jednej z najwybitniejszych postaci we współczesnym polskim kinie, zadebiutował w 1992 r. filmem „Miejsce urodzenia”. Później współpracował z ojcem i m.in. z Krzysztofem Kieślowskim, próbował też swoich sił w kinie fabularnym (nagroda za debiut na festiwalu w Gdyni za film „Kratka”).
Prelekcję i dyskusję z reżyserem poprowadziła Agnieszka Kłos.
więcej informacji odnośnie idei i kolejnych spotkań w ramach AFD "MovieWro" na stronie www.moviewro.pl
5 marca 2010 w przestrzeni Łokietka 5 zaprezentował się Kabaret Chyba - finaliści plebiscytu „Szczyt Kultury” za organizację comiesięcznych Poligonów Kabaretowych, odbywających się we Włodkowica 21. Ponadto znani są z prowadzenia Wrocławskiej Sceny Kabaretowej w Multikinie Pasażu Grunwaldzkim. Kabaret Chyba ma na koncie I miejsce w konkursie dziennym za najlepszy skecz w „Akademii Rozrywki”, organizowanej przez Polskie Radio Program III. Do tego doszło Grand Prix w eliminacjach regionalnych 38. FAMY oraz wyróżnienie w IV przeglądzie „Figa z Makiem”. Tyle w pierwszym roku działalności. W 2009 r. Kabaret Chyba ponownie zwyciężył regionalną edycję FAMY, stając się tym samym finalistą konkursu. Ponadto grupa została doceniona w Bielsku-Białej na Fermentach, skąd wyjechała z Nagrodą Publiczności oraz dwoma wyróżnieniami, a także zakwalifikowała się półfinału ubiegłorocznej PAKI.
Strona: 1 z 35 | 2 »
