Brat dziewiętnastoletniej Samii obalił dyktatora Tunezji i wywołał lawinę społecznych wystąpień w świecie arabskim. Rewolucję tunezyjską próbowali zrozumieć przerażeni dyktatorzy i zaskoczeni zachodni politycy. Próbują ją także zrozumieć reporter Rzeczpospolitej – Jerzy Haszczyński. Czytelnik dostaje jednak tylko ledwo nakreślony opis „Arabskiej wiosny”.
Małgorzata Szumowska to głośne nazwisko w naszej kinematografii. Przeprowadzony z nią wywiad-rzeka to pierwsza publikacja z cyklu rozmów z aktywnymi społecznie kobietami.
Ponad 50 lat temu Czesław Miłosz podjął się napisania traktatu o Stanisławie Brzozowskim – młodopolskim pisarzu i filozofie zmarłym we Florencji w nędzy i zapomnieniu. „Człowiek wśród skorpionów” to opowieść o życiu emigranta nierozumianego w ojczyźnie. Miłosz silnie utożsamiał się z Brzozowskim. Zwłaszcza, że historia obu panów jest po części analogiczna.
Młody, szwedzki reporter poszukuje odradzającego się życia wśród gruzów jakie pozostały z III Rzeszy. Jego kraj wymigał się z hekatomby II Wojny Światowej i ochoczo handlował z hitlerowskimi Niemcami. Jego książka ostrzega jak mogłaby Szwecja wyglądać gdyby w wojnie wzięła udział.
Rwandyjczycy są oswojeni z maczetą od dzieciństwa. Używają jej do ścinania bananów, kukurydzy, lian czy drobiu. Kobiety i dziewczynki tną nimi drewno pod kocioł. Wiosną 1994 roku masowo wykorzystali maczety by wymordować swoich sąsiadów. W ciągu trzech miesięcy zginęło wówczas co najmniej 800 tysięcy ludzi.
Byli wiernymi synami i córkami „Wielkiego Wodza”. Za ojczyznę oddaliby życie. W pewnym momencie zaczęli się za dużo zastanawiać. I uciekli. Szóstka z nich jest bohaterami tej książki.
Polski drang nach westen upatrzył Londyn na swój heimat. Nie tak dawno krajowe media szumnie go ochrzciły siedemnastym województwem. Tysiące Polaków ściągnęły nad Tamizę szukając zatrudnienia. Podawali cegły, nalewali piwo i zmywali naczynia idąc przetartym szlakiem pierwszej polskiej emigracji – rodaków pozostałych w Anglii po II Wojnie Światowej.
Wraz z końcem 2011 roku przedstawiamy wam nasze redakcyjne podsumowania. Dział literatura miał ciężki orzech do zgryzienia, bo mijający rok przyniósł wiele interesujących pozycji literackich. Nie sposób spośród nich wybrać jednej najlepszej książki. Literackie Szczyty Kultury pragną za to przyznać wyróżnienia - zwracając uwagę na te publikacje, które zrobiły na G-punkcie największe wrażenie. Oto dziesięć, całkowicie subiektywnych literackich Szczytów Kultury.
Stosunek Polaków do Marksizmu przypomina trochę relacje między psem a jeżem. Czterdzieści lat komunizmu skutecznie ostudziło w narodzie marksistowski zapał, a dwadzieścia lat kapitalizmu pozwala wreszcie przyjrzeć się tej filozofii z odpowiedniego dystansu.
Po wstrząsającej i słusznie wyróżnionej nagrodą im. Ryszarda Kapuścińskiego „Strategii antylop” przyszedł czas na „Nagość życia” – pozycję równie jeśli nie bardziej przejmującą. Książka otwiera cykl Jeana Hatzfelda poświęcony ludobójstwu w Rwandzie
Strona: 1 z 2 | 2 »
