13 stycznia zamykamy nabór filmów do trzynastej edycji Festiwalu Kina Amatorskiego i Niezależnego KAN 2012. Twórcy – pasjonaci filmu mają już tylko kilka dni (decyduje data stempla pocztowego) na zgłoszenie swoich dzieł do jednego z dwóch konkursów:
Kupferberg był piękny i zielony. Był miastem górników i browarników. Stała tam gospoda, gdzie odbywały się zabawy i kościół, gdzie odbywały się nabożeństwa. Był też pałac i myśliwski domek. Był rynek, kamienice i małe gospodarstwa. Potem przyszła wojna, a po wojnie nic nie było już takie samo. Kupferberg zmienił się w Miedziankę. Polacy zastąpili Niemców. Kopalnia miedzi stała się kopalnią uranu. A potem domy zaczęły śpiewać. I nie było już Miedzianki.
II Jesienne Spotkania Teatralne powoli zbliżają się do końca. Ostatnim ich akcentem będzie koncert piosenek Włodzimierza Wysockiego. Projekt Volodia, z gościnnym udziałem Mirosława Baki, wystąpi już w najbliższą środę w polkowickim Kinie.
Tego tekstu, z obawy przed skandalem, nie chciał wystawić żaden teatr w Rosji. A oni się odważyli. Wrocławski Teatr Ad Spectatores pokaże w Polkowicach „Gay love story”- spektakl zrealizowany na podstawie fragmentów rozmów z rosyjskich internetowych czatów.
Na to pytanie już wkrótce pomoże odpowiedzieć wszystkim miłośników Melpomeny Polkowickie Centrum Animacji. Zbliża się bowiem druga edycja Jesiennych Spotkań Teatralnych, czyli festiwalu teatrów offowych, niezależnych, eksperymentujących, podczas którego publiczność i twórcy teatralni zastanowią się nad miejscem Teatru w życiu współczesnego człowieka.
Jaki wpływ ma cellulit na relacje damsko-męskie? Czy kobieta niosąca siatki z kapustą może być pociągająca? Na te pytania, ironicznie i z przymrużeniem oka, odpowiedzą twórcy spektaklu „Mdłość, Mniezłość, Miłość”, który już 4 października zostanie wystawiony w Polkowicach w ramach II Jesiennych Spotkań Teatralnych.
Literatura popularna wszelakiej maści jest zjawiskiem czysto koniunkturalnym. Mamy boom na teorie spiskowe, kody, szyfry i symbolikę wolnomularską – naród czyta Browna. Łakniemy międzygatunkowej miłości idealnej w wydaniu wampirycznym – naród (a przynajmniej żeńska jego część) sięga po „Zmierzch”. Upodobania masowego odbiorcy są tyleż niestałe – bo zależne od zewnętrznych uwarunkowań, których racjonalnie wyjaśnić nie sposób – co intensywne ponad miarę. Oprócz niezawodnych powiastek o wampirach i kryptospiskach fala czytelniczych uniesień pochłania dziś także skandynawski kryminał. Przodują, nie wiedzieć czemu, Szwedzi – a Stieg Larsson jest tu potężnym, lecz tylko jednym z wielu graczy.
Kraków przez wiele lat kojarzył mi się z miejscem martwym, w którym nic się nie dzieje, do którego, parafrazując Marcina Świetlickiego, przyjeżdżają umierać poeci. Nic dziwnego – cisza i spokój, bo w Krakowie usłyszeć można było głównie hejnał z Wieży Mariackiej.
23 czerwca przypada 31. rocznica premiery spektaklu "Wielopole, Wielopole" Tadeusza Kantora. Z tej okazji próbuję określić jego intrygujący status artystyczny. Charakterystyczna dla wszystkich przedstawień Kantora obecność na scenie to kreacja świadoma i wielowymiarowa, a "Wielopole...", chociaż dotyczy osobistych wspomnień z wczesnego dzieciństwa, jest jednocześnie uniwersalnym traktatem o ludzkiej pamięci.
Fundacja Art Transparent zaprasza na statnie przed przerwą wakacyjną spotkanie w ramach cyklu debat „DYSK Gepperta”. Tym razem posłuchamy opowieści dr Mai Brzozowskiej-Brywczyńskiej, socjolożki z UAM, która swe wystąpienie zatytułowała: „Monstrum i theatrum, albo kilka refleksji o ciałach osobliwych na widoku (publicznym)”.
28. czerwca w kulubo-księgarni Falanster odbyło się spotkanie z Elsą Drucaroff. G-punkt ma patronat nad książką, która promowana była w trakcie spotkania - "Piekło obiecane".
Elsa Drucaroff jest pisarką, eseistką, dziennikarką i pracownikiem naukowym. Opublikowała powieści La patria de las mujeres. Una historia de espías en la Salta de Güemes (1999) i Conspiración contra Güemes. Una historia de bandidos, patriotas, traidores (2002). Na podstawie tej drugiej powieści Eduardo Alonso Crespo przygotowuje operę, której premiera jest przewidziana na rok 2006. Oprócz licznych artykułów specjalistycznych opublikowanych w argentyńskich i zagranicznych czasopismach naukowych, wydała również dwa eseje – Mijaíl Bajtín, la guerra de las culturas (1995) i Arlt, profeta del miedo (1998). Redagowała 11 wolumin serii Historia crítica de la literatura argentina (wydanej pod opieką naukową Noégo Jitrika, 2000), zatytułowany La narración gana la partida.
Strona: 1 z 18 | 2 »
