Wraz z końcem 2011 roku przedstawiamy wam nasze redakcyjne podsumowania. Dział literatura miał ciężki orzech do zgryzienia, bo mijający rok przyniósł wiele interesujących pozycji literackich. Nie sposób spośród nich wybrać jednej najlepszej książki. Literackie Szczyty Kultury pragną za to przyznać wyróżnienia - zwracając uwagę na te publikacje, które zrobiły na G-punkcie największe wrażenie. Oto dziesięć, całkowicie subiektywnych literackich Szczytów Kultury.
A teraz cofnijmy się w czasie. Sięgnijcie pamięcią do waszych szkolnych lat. Pamiętacie kartkówki sprawdzające wiedzę sprzed, maksimum, trzech lekcji? Nauczyciel nie miał obowiązku ich zapowiadać, ale już prace klasowe, takie godzinne, musiały być zapowiedziane co najmniej tydzień wcześniej z podaniem zakresu materiału do wkucia. I oczywiście egzaminy, których terminy były znane już na początku roku. Tak było w mojej szkole. To było sprawiedliwe.
Po wydaniu w 1915 roku „Podróży w świat” Virginia Woolf musiała odpocząć. Jej debiutancka książka omal nie przyprawiła pisarki o utratę zdrowia psychicznego, ale już w 1916 roku pojawił się pomysł na nową opowieść. Tym razem, by nie stanąć znów nad otchłanią, autorka „Orlanda” postanowiła, że sprawdzi, czy potrafi napisać ortodoksyjną konwencjonalną angielską powieść, w której zawrze wszystko- sprawy płci, obyczajów, edukacji oraz odda ówczesny klimat Anglii. To była część taktyki, którą pisarka zaczęła stosować- po książkach, które wymagały od niej ogromnego zaangażowania emocji, myśli i wyobraźni, pisała powieści lekkie nazywane przez nią „żartami”. Czy „Noc i dzień” jest takim „żartem”?
Oglądaliście film „Miasto ślepców”? Obraz stworzony przez Fernanda Meirellesa, inspirowany powieścią Jose Saramago, przedstawia wizję tajemniczej epidemii, która opanowała pewne miasto. Mieszkańcy z niewyjaśnionych przyczyn zaczynają tracić wzrok, a każdy kontakt z zarażonym powoduje chorobę. Niestety, specjaliści nie potrafią znaleźć lekarstwa na tę dziwną przypadłość, więc, aby zaraza nie rozprzestrzeniała się za szybko, postanowiono odizolować skażonych wirusem ślepoty.
Pod koniec grudnia 2008 roku Krzysztofowi Gajdzie, autorowi wybitnej biografii Jacka Kaczmarskiego, zaczęła nieśmiało w głowie tlić się pewna myśl. W 2007 roku Krzysztofowi Grabażowi Grabowskiemu, liderowi zespołu Strachy na Lachy, udało się wydać „Autora” – płytę z piosenkami Jacka Kaczmarskiego. Postać polskiego barda była punktem stycznym, który połączył dwie osobowości, a powstała z tej znajomości książka jest obowiązkową pozycją, która powinna się znaleźć na półce każdego wielbiciela twórczości Grabaża.
Było ich dwóch, ale ostał się jeden, bo drugi gdzieś zaginął. Na dodatek ulotnił się, przybierając postać Marty Sánchez. Przybyli na Ziemię z bliżej nieokreślonych powodów. Mają misję, ale nie wiemy jaką. Jedno jest pewne – brak wiadomości od Gurba. Gurb zniknął. Został jedynie nasz bohater, który postanowił odnaleźć swego towarzysza podróży. I tak oto, dzień za dniem, kosmiczny przyjaciel zapisuje w dzienniku pokładowym wszystko, co mu się przez te piętnaście dni poszukiwań przytrafiło.
Edynburg. 16 kwietnia 1874 roku. Najzimniejszy dzień świata. Śnieg zalega ulice i wciąż pada i pada. Ziąb niemiłosierny sprawia, że życie w mieście zamiera. Biel zdominowała krajobraz, jakby inne barwy nie miały racji bytu. Z kominów unosi się siwy dym, znak, że w domach piece pracują na pełnym etacie. Co się może wydarzyć w taki dzień?
Ze szkoły nam wiadomym jest, że literatura dzieli się na rodzaje i gatunki. To ułatwia szufladkowanie i wprowadza niejaki porządek. A co by było gdyby pokusić się o powtykanie w pewne ramy bohaterów literackich? Ot taki kot – w literaturze go pełno, wszędzie potrafi wcisnąć swój zarozumiały pyszczek. Literatura kotem stoi – to fakt, ale jakim kotem? Oto jest pytanie, na które poniżej być może znajdziecie odpowiedź. Oto subiektywny ranking najbardziej kotowatych bohaterów wszechczasów.
Sylwia Siedlecka jest slawistką czesko-bułgarską. Tłumaczy prozę i poezję słowacką. Zna siedem języków żywych oraz trzy języki martwe. Zna również język wyobraźni i sprawnie się nim posługuje, a przekonać się o tym możemy, biorąc do ręki jej debiutancki zbiór opowiadań pt. „Szczeniaki”, który już 18 sierpnia ukaże się nakładem wydawnictwa W.A.B.
Siedemnasty kwietnia to dzień, który odcisnął na życiu Adama ostateczne piętno. Adam zginął. Tragicznie. Pod kołami tramwaju o symbolicznym numerze „0”. Adam pozostawił w żałobie rodzinę, przyjaciół i dwie żony. Jego śmierć staje się dla dwóch kobiet przyczynkiem do podróży w przeszłość oraz pogłębionej autoanalizy.
Strona: 1 z 2 | 2 »
