Dokonania kinematografii zachodnioniemieckiej późnych lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku – zwłaszcza twórczości Rainera Wernera Fassbindera, Wernera Herzoga i Wima Wendersa, tworzą klasykę tzw. nowego kina niemieckiego. Na ile uwikłania pokoleniowe młodej formacji, jej produkcyjno-ekonomiczne problemy wpłynęły na formułę autorskości niemieckiego kina młodych? W czasie spotkania fragmenty filmów, m.in. kultowej „Utraconej czci Katarzyny Blum”, Volkera Schlöndorffa i Margarethe von Trotty (1975).
