Po raz szósty we Wrocławiu gościmy AFRYKAMERĘ, która przez lata zyskała grono wiernych widzów, stanowiąc jedyną w tej części Europy okazję do poznania współczesnego kina z tego barwnego i różnorodnego kontynentu. Do wygrania podwójne zaproszenie na dowolny seans!
Przemysław Stępień prezentuje dalsze dzieje przemysłu filmowego w Republice Południowej Afryki. Tym razem opisuje okres rozpoczynający się w drugiej połowie lat 80-tych i trwający aż do dnia dzisiejszego. Na końcu artykułu autor zamieścił też listę dziesięciu najważniejszych filmów i reżyserów rodem z RPA.
Kraj niczym film. Z początku podział czarno-biały. Obecnie we wszystkich kolorach tęczy i z każdym kolejnym rokiem nabiera głębi. Niewielką będzie tu przesadą stwierdzenie, że sama historia kinematografii w Republice Południowej Afryki odzwierciedla przemiany, jakie zachodziły w jej rzeczywistości politycznej i społecznej.
Afrykę oglądamy zazwyczaj z perspektywy kanałów przyrodniczych prezentujących dzikie zwierzęta lub dzięki programom podróżniczym, w których to prowadzący przedstawiają widzom mniej lub bardziej obcą dla siebie kulturę. Śmiejemy się z Amerykanów, którzy nie rozróżniają poszczególnych europejskich państw a sami myślimy o Afryce całościowo, bez uwzględnienia tworzących ją jakże różnorodnych kultur i narodowości.
AfryKamera – jedyny w Europie Środkowo-Wschodniej festiwal kina afrykańskiego, rusza po raz szósty w Polsce i piąty we Wrocławiu. Między 2 a 5 czerwca w kinie Warszawa - sali NOT będziemy mieli okazję zobaczyć filmy, ukazujące różnorodne oblicze kontynentu afrykańskiego.
Letnia Akademia Filmowa w Zwierzyńcu jest na mapie polskich festiwali dosyć wyjątkowa. Nie towarzyszy jej żaden konkurs, nie ma nagród ani wyróżnień. Przez dziesięć dni uczestnicy są poddawani swoistej filmowej edukacji. Słowo to brzmi dosyć groźnie, zwłaszcza w trakcie wakacji, jednak trafnie określa LAF. W czasach, kiedy kultura filmowa straciła na znaczeniu, a wyjście do kina wiąże się przede wszystkim z rozrywką, odpoczynkiem i popcornem, zwierzyniecki festiwal przywraca filmowi status artefaktu. A ten już z samej definicji ma skłaniać do analizy, interpretacji i refleksji.
