Związki między nowymi mediami a teatrem z biegem czasu coraz bardziej się zacieśniają. Telewizja, Internet oraz sztuki performatywne, złączone nierozerwalnym uściskiem, inspirują współczesnych artystów, pozwalając lepiej poznać kontekst i otoczenie, w jakich przyszło funkcjonować człowiekowi XXI wieku.
O mijający rok na polskich scenach zapytałam znane osoby związane ze środowiskiem teatralnym. Joanna Derkaczew, Piotr Gruszczyński, Jolanta Kowalska, Aneta Kyzioł, Piotr Rudzki i Paweł Sztarbowski wskazali swoje "Szczyty kultury". Ich wypowiedzi złożyły się na kolejne podsumowanie w naszym cyklu. Zapraszam!
Pojęcie teatru, który każe postaciom rozsiadać się na określonej liczbie krzeseł lub foteli ustawionych rzędem i opowiadać sobie rozmaite historie, choćby nie wiem jak nadzwyczajne i cudowne, nie jest może całkowitym zaprzeczeniem teatru (nie potrzebuje on bowiem bezwzględnie ruchu, aby być tym, czym winien być), ale raczej – jego wypaczeniem.
Antonin Artaud, „Teatr i jego sobowtór”, tłum. Jan Błoński
Już 14 lutego w Łodzi rozpocznie się kolejna edycja Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych.
Już 13 lutego 2010 w Teatrze Dramatycznym w Warszawie odbędzie się premiera kolejnej części tryptyku "Persona" Krystiana Lupy - "Ciało Simone Weil".
Łukasz Maciejewski występuje w nietypowej dla siebie roli. Dziennikarz kulturalny znany m.in. z przeprowadzenia setek znakomitych wywiadów, tym razem sam udziela odpowiedzi na pytania. W rozmowie z Piotrem Czerkawskim opowiada o początkach swojej pasji, prezentuje własne poglądy na krytykę filmową oraz tłumaczy dlaczego rzucił studia na politologii.
Laureatką tegorocznego Paszportu Polityki w kategorii TEATR została Sandra Korzeniak, aktorka warszawskiego Teatru Dramatycznego. Nagrodę otrzymała za wybitną kreację Marilyn Monroe w spektaklu Krystiana Lupy „Persona. Tryptyk/Marilyn”, która na nowo ustanawia kategorie aktorskiej prawdy i fałszu.
Znak firmowy - irokez i wojskowy mundur kupiony w szmateksie. Za przedstawienie Sprawa Dantona, wyreżyserowane dla wrocławskiego Teatru Polskiego, zgarnął już chyba wszystkie możliwe nagrody. Każdy kolejny spektakl, jeszcze przed premierą, budzi powszechne poruszenie. Jaką drogę przeszedł Jan Klata - jeden z najbardziej utalentowanych młodych reżyserów, by osiągnąć szczyt?
W 1990 roku uboga rzeczywistość została osierocona. Śmierć Tadeusza Kantora zatrzymała długotrwały okres ewolucji niezwykłej myśli twórczej. Wtedy to, samorzutnie pojawiło się pytanie: Co dalej? Cały ogrom pracy Tadeusza Kantora, przenikający wiele dziedzin sztuki, którego doświadczenia osiągnęły swoją syntezę w teatrze, osiąga kres w odebranym mu przez śmierć przedstawieniu Dziś są moje urodziny. Jednak wiele lat wcześniej, w roku 1975, spektaklem Umarła klasa Tadeusz Kantor zjednał sobie godnego następcę.
