W czwartek, 14.10 wystartował festiwal Wrocławski Sound. Na otwarcie II edycji w Centrum Sztuki Impart zagrała formacja Mikromusic.
„Alternatywa alternatywy” – tak kiedyś o swoim zespole powiedziała Natalia Grosiak – lider i współtwórca Mikromusic. W czwartek jeden z ciekawszych bandów w stolicy Dolnego Śląska koncertowo promował swój najnowszy, jeszcze gorący krążek „Sova”. Trzeba podkreślić, że jest to trzeci album w dorobku wrocławian. Na płycie dominują brzmienia jazzowe i trip hopowe. Gościnnie na „Sovie” pojawili się Miłosz Pękala, perkusista, Natalia Lubrano - wokalistkę znaną z zespołu Miloopa, a także gość z Portugalii, z wyboru wrocławianin: Joao Teixeira de Sousa.
In Flagranti to miejsce na analityczne teksty, kontrowersyjne opinie, polemiki oraz prezentację własnych poszukiwań kulturalnych. Teksty do przyłapania w każdą niedzielę. W okresie wakacyjnym skierowaliśmy reflektory na Wrocław. W ramach przedłużenia wakacji, zajmiemy się Wrocławiem jeszcze jeden miesiąc.
Tym razem prezentujemy zbiór zdjęć, które układają się w fotoesej poświęcony wrocławskiej kulturze. Poprosiliśmy naszych fotografów, tych współpracujących z nami stale oraz tych, którzy już jakiś czas temu rozstali się z portalem (Aleksandra Śnieżek i Aleksandra Błażowska) o wybranie kilku zdjęć, które stanowią impresje na temat życia kulturalnego naszego miasta.
Ósma odsłona festiwalu SURVIVAL tym razem odbyła się w Bunkrze Strzegomskim między 25 a 27 czerwca. Miejsce ekspozycji prac, jest kluczowe dla wszystkich kolejnych edycji SURVIVALU. Ważniejsza jest jednak zmiana formuły przeglądu - tegoroczna edycja miała swój temat / wątek przewodni: „Architektura jako miejsce zbrodni”.
Na program tegorocznej edycji SURVIVALU składały się: trzydniowy Przegląd Sztuki – prezentacja ponad 30 prac artystów z Polski i świata w Bunkrze Strzegomskim oraz pokazy filmowe; instalacje dźwiękowe i cykl debat dotyczących problematyki współczesnej kultury, kierunków jej rozwoju i sytuacji ekonomicznej.
Kuratorami SURVIVALU są Michał Bieniek i Anna Kołodziejczyk, a festiwalową sceną dźwiękową od 2009 roku opiekuje się Daniel Brożek.
Wystawa intermedialna, na którą złożyły się fotografie, wideo oraz instalacja interaktywna. Autorami prac są absolwenci Katedry Fotografii Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Tytuł wystawy to nazwa gramatycznego czasu, który występuje w języku angielskim. Jej polska translacja w kontekście prezentowanych prac zyskuje nowego znaczenia.
Czas przeszły to zarówno ten bardzo daleki, jak i dopiero miniony. Jednak w żadnym wypadku nie jest on prosty. Wręcz przeciwnie. To czas niejasny, trudny w weryfikacji, niejednoznaczny. Czas emocjonalnie naznaczony i skomplikowany, nieciągły.
Fotografia i inne media mogą pomóc w zgłębieniu jego zakamarków, ale i okazać się elementem dodatkowo komplikującym. Obrazy z pamięci nakładają się na te utrwalone za pomocą kamery czy aparatu, często towarzyszą im słowa dziwne i nieadekwatne.
Niektórych zdarzeń, miejsc, osób wolelibyśmy przecież w ogóle nie pamiętać, albo pamiętać inaczej. Chcielibyśmy zredukować je do czasu prostego.
Organizator: Fundacja MOMO
Wystawę można oglądać do 25.06.2010 w Galerii U przy ul. Jedności Narodowej 93
17 czerwca odbył się ostatni w tym sezonie pokaz w ramach Akademii Filmu Dokumentalnego MovieWro. Na ekranie kina Warszawa - sala NOT wyświetlony został obraz brawurowo zacierający granice między fikcją a dokumentem - „Zasada Dżucze” Jima Finna.
„Zasada Dżucze” opowiada o oficjalnej ideologii Korei Północnej, czyli właśnie „jucze” („samowystarczalność”), wprowadzonej w latach 50. ubiegłego wieku przez Kim Ir-Sena. Zasada odcisnęła swoje piętno również na koreańskiej kinematografii – w 1973 r. światło dzienne ujrzała książka „O sztuce filmowania” Kim Dzong Ila, zawierająca wskazówki dotyczące tworzenia filmów. Dokument Jima Finna w niecodzienny – i mocno przewrotny – sposób podchodzi do tematu kina propagandowego powstającego w Korei Północnej. Reżyser igra z widzem, przeplatając archiwalne materiały z fragmentami koreańskich filmów i wideo artami, a do tego prezentuje eksperymentalne science-fiction, zrealizowane zgodnie z regułami „juche”. Prawdziwe wyzwanie dla widza stanowi próba odróżnienia w tym dokumencie fikcji od rzeczywistości. Spotkanie uatrakcyjni projekcja krótkometrażowego filmu Karola Białasa i Jacka Szymańskiego "Dzień w którym pękło niebo" - również transgresyjnej, choć nieco mniej radykalnej w formie, impresji dokumentalnej opowiadającej o byłym perkusiście Dżemu, samotniku żyjącym na wybudowanej przez siebie barce.
Prelekcję wygłosił i dyskusję poprowadził Lech Moliński.
Muertovivos (umarli-żyjący). Umarli podtrzymują żywych. Trochę śmieszna, trochę smutna trójka mieszkańców Ameryki Łacińskiej wędruje przez świat. To podróż przez strach, nieufność, zaniedbanie. Muertovivos przywołują opowieści z historii, próbują znaleźć przyczynę swojej śmierci. Spektakl reżyserowany przez Alcibiadesa Zaldivara i Zbigniewa Szumskiego wykorzystuje odniesienia do nurtu realizmu magicznego. Jest impresją na temat śmierci. Typowo meksykańską – poprzez śmiech. Teatralna mieszanka kulturowa łączy commedia dell' arte z teatrem tańca.
Spektakl został zaprezentowany w Łokietka 5 – Infopunkt Nadodrze 28 maja, przez meksykański Bancarota Teatro w składzie:
Maria Lara – Argentyna
Alcibiades Zaldivar Alvarez – Kuba
Edgar Maldonado Colis – Meksyk
Na drugim spotkaniu Akademii Filmu Dokumentalnego „MovieWro” z cyklu „Trans.Dok”mieliśmy okazję zobaczyć czeski dokument „Lost Holiday” w reżyserii Lucie Kralovej.
Stał się on pretekstem do dyskusji nad dokumentalnym kinem czeskim, e której udział wzięli: dr hab. Jadwiga Hućkova, jeden z największych autorytetów, jeśli chodzi o kino Europy Środkowej, oraz Tomaś Hućko, słowacki dokumentalista, producent filmowy i wykładowca w Studiu Filmu Dokumentalnego w Bratysławie.
Prelekcję wygłosił Przemek Dudziński, który poprowadził również, wraz z Lechem Molińskim, dyskusję po projekcji.
27 maja, na AFD MovieWro, rozpoczął się kolejny cykl filmowy „Transdokument”. Prezentowane będą filmy dokumentalne wykraczające poza ramy gatunku i porzucające zwyczajowe techniki realizacji. Organizatorzy chcą podjętą tematyką skłonić widzów do refleksji nad formą, funkcją i granicami dokumentu filmowego, a także nad ograniczeniami, z którymi zmaga się sam dokumentalista. Jako pierwszy został zaprezentowany nominowany do Oscara obraz Birma VJ, zrealizowany jako koprodukcja kilku europejskich krajów, reż. Anders Hogsbro Ostergaard.
Film opowiada o przełamywaniu bariery informacyjnej w Birmie, rządzonej 40 lat przez juntę wojskową, która nie dopuszczała do swojego państwa zagranicznych reporterów. Jednak kilku z nich udało się znaleźć dostęp do informacji z tego kraju..Grupa „Democratic Voice of Birma”, zrzeszająca niezależnych reportażystów, zarejestrowała materiały znane jako „VJ” (czyli: Video Journalists). Wstrząsające nagrania przemycano za granicę i emitowano w BBC i CNN. Zapisane za pomocą miniaturowych kamer, pokazały, w jaki sposób i dlaczego Birmańczycy protestowali przeciw władzy. Wielu reporterów „DVB” zostało z zastraszającą prędkością ukaranych za swoje materiały, ale dzięki nim informacja o birmańskiej rewolucji popłynęła w świat, a sytuacją zajął się Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości.
Po seansie dyskusję poprowadził Marcin Drabek, doktorant w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego, specjalista od kultury wizualnej i socjologii nowych mediów, który również wygłosił prelekcję. W dyskusji udział wzięli Andrzej Jóźwik, dziennikarz TVP3 Wrocław, a także aktywny bloger, dziennikarz obywatelski, Krzysztof Dobrowolski.
25 maja o godzinie 19.00 w Łokietka 5 – Infopunktu Nadodrze, odbyło się ostatnie już spotkanie w tym sezonie Wirówki Artystycznej. Można było wysłuchać czytania dramatu „Dynastia” w wykonaniu aktorów teatru [:]scena witkacego.wro.
Aktorów do występu przygotował szef autorski teatru Sebastian Majewski. Będzie to prapremiera tekstu podpisanego sygnaturą sclerosis multiplex. „Dynastia” jest próbą rozmontowania mitu dynastii – serialu kształtującego na lata gusta oraz obraz bogactwa i życiowego standardu. Tekst skupia się na podważeniu konserwatywnego, republikańskiego modelu świata, w którym motorem ludzkiego działania jest pomnażanie kapitału oraz wzbogacenie narodowej gospodarki. Dramat jest realizowany w wałbrzyskim Teatrze Dramatycznym. Premiera spektaklu w reżyserii Natalii Korczakowskiej zaplanowana jest na 20 czerwca 2010.
Oprócz Sebastiana Majewskiego w czytaniu udział wzięły aktorki: Patrycja Czyszpak i Karolina Marciniak.
Czym jest [:]scenawitkacego.wro?
„Zahibernowany” wrocławski teatr niezależny. Założycielem teatru jest Sebastian Majewski. Uznawany za najbardziej oryginalny zespół teatralny we Wrocławiu. Aktualnie kontynuuje działalność poprzez współtworzenie programu artystycznego, m.in. Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego.
6 maja odbył się kolejny pokaz w ramach Akademii Filmu Dokumentalnego „MovieWro”. Drugim filmem z cyklu Dok.Komentarz była "Forteca" Fernanda Melgara, poprzedzona krótkimi metrażami z projektu Cine Train.
Szwajcarski dokument, nagrodzony Złotym Lampartem na festiwalu w Locarno, a części polskiej publiczności znany z 6. festiwalu Planete Doc Review, podejmuje jeden z najbardziej palących problemów współczesnego świata - imigracji, tudzież uchodźców. W pełnometrażowym filmie Melgara zaglądamy do ośrodka Vallorbe, położonego w szwajcarskich Alpach, w którym dwustuosobowa grupa osób czeka na szansę sforsowania przysłowiowych bram raju. Tylko znikomy procent spośród starających się o azyl bośniackich Romów, Kurdów, mieszkańców państw afrykańskich otrzyma możliwość zamieszkania w Szwajcarii. Końcowa plansza w"Fortecy" mówi o 20%.
W dyskusji po pokazie wzięli udział: Joanna Janiszewska, specjalistka ds. uchodźców i dr Piotr Jakub Fereński - kulturoznawca. Dyskusje moderował i wygłosił Marcin Drabek.
Strona: 1 z 3 | 2 »
