Dla świata jest to spotkanie na szczycie: jajogłowy żeni się z klepsydrą (…). Głowa z ciałem. Dramaturg znany z dobitnego słowa (...) zamierza spełnić marzenie milionów mężczyzn: poślubia wcielenie zmysłowości często zwane boginią. Te kilka zdań z pierwszej strony biografii Marilyn Monroe i Arthura Millera jest esencją książki autorstwa Christy Maerker. Książki nie tylko o dwóch przeciwstawnych osobowościach, ale także o realiach purytańskiej Ameryki lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku.
Młody, szwedzki reporter poszukuje odradzającego się życia wśród gruzów jakie pozostały z III Rzeszy. Jego kraj wymigał się z hekatomby II Wojny Światowej i ochoczo handlował z hitlerowskimi Niemcami. Jego książka ostrzega jak mogłaby Szwecja wyglądać gdyby w wojnie wzięła udział.
Wszystko co dobre, kiedyś się kończy. Nadszedł czas także na finisz cyklu opowieści o niesfornej francuskiej pensjonarce, którą pokochały miliony czytelników na całym świecie. Sidonie-Gabrielle Colette nie byłaby jednak sobą, gdyby nie przygotowała dla czytelników niespodzianki. „Klaudyna odchodzi” nie jest bowiem opowieścią o niepokornej Klaudynie. Tytułowa bohaterka staje się postacią drugoplanową, powoli znikając z kart powieści.
Kiedy główny bohater powieści, będący poniekąd alter ego autora, po kilku rozdziałach sam wydaje się znużony swoim życiem i opisywanymi przygodami, nie należy spodziewać się, że książka będzie rewelacyjna. Jednak wiedząc, jaki sukces odniosły poprzednie dzieła Jack’a Kerouac’a liczyłam, że „Big Sur” również czytelników nie zawiedzie. Niestety, myliłam się.
Rwandyjczycy są oswojeni z maczetą od dzieciństwa. Używają jej do ścinania bananów, kukurydzy, lian czy drobiu. Kobiety i dziewczynki tną nimi drewno pod kocioł. Wiosną 1994 roku masowo wykorzystali maczety by wymordować swoich sąsiadów. W ciągu trzech miesięcy zginęło wówczas co najmniej 800 tysięcy ludzi.
Piotr Mosoń nie spieszył się z debiutem. Ten, urodzony w 1968 roku, głogowski aktor i reżyser „Teatru Przychodnego”, uznał nagle, że powinien coś wydać i tak powstało „Separatum”. Tomik został nagrodzony w II Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. Janusza Różewicza w Radomsku. Wydawać by się mogło, że taki tytuł debiutanckiej książki, jest dość ryzykowny – jakby ten wschodzący poeta już na początku swojej kariery chciał się odgrodzić od wszystkich innych poetów i wszystkich innych poetyk, co jednak nie ma potwierdzenia w praktyce, podczas lektury.
Zamiast słynnej drugiej Irlandii bohaterowie „Drugiej Polski” Tomasza Hildebrandta budują lepszą ojczyznę daleko stąd. I jak to bywa z większością szczytnych idei projekt ten nabiera zupełnie innego wymiaru od zamierzonego, obnażając przy tym nasze narodowe słabości i wewnętrzne demony.
„Małżeństwo Kaludyny”, czyli trzecia już część powieściowego cyklu Colette, utrzymuje poziom swoich poprzedniczek. Tym razem francuska pisarka, lubująca się w łamaniu obyczajowego tabu, postanowiła wziąć na warsztat świętą instytucję małżeństwa. I trzeba przyznać, że wybrała znakomicie.
Gdyby Stephen King przyprawiał mnie fabułą, a nie jakością swoich najnowszych powieści o taką huśtawkę nastrojów, jaką obecnie funduje, byłbym bardzo ukontentowanym fanem. Mam jednak wrażenie, że ostatnim wielkim dziełem Króla Grozy była monumentalna seria „Mroczna Wieża”, która rzuciła fanów na kolana. Po niej King albo osiągał na swojej sinusoidzie poziom bardzo dobry (rzadko) albo bardzo mierny (dużo częściej). Co ciekawe, w „Dallas ’63” udało mu się naraz „wzbić” na oba poziomy.
John Talabot przeszedł przez ostatnie kilka lat długą drogę - od produkcji techno w katalońskich klubach, przez dancefloorowe remiksy Delorean czy The xx, aż do serwowania nieco wolniejszego, bardziej melodyjnego i przystępnego house'u.
