23 czerwca przypada 31. rocznica premiery spektaklu "Wielopole, Wielopole" Tadeusza Kantora. Z tej okazji próbuję określić jego intrygujący status artystyczny. Charakterystyczna dla wszystkich przedstawień Kantora obecność na scenie to kreacja świadoma i wielowymiarowa, a "Wielopole...", chociaż dotyczy osobistych wspomnień z wczesnego dzieciństwa, jest jednocześnie uniwersalnym traktatem o ludzkiej pamięci.
W 1990 roku uboga rzeczywistość została osierocona. Śmierć Tadeusza Kantora zatrzymała długotrwały okres ewolucji niezwykłej myśli twórczej. Wtedy to, samorzutnie pojawiło się pytanie: Co dalej? Cały ogrom pracy Tadeusza Kantora, przenikający wiele dziedzin sztuki, którego doświadczenia osiągnęły swoją syntezę w teatrze, osiąga kres w odebranym mu przez śmierć przedstawieniu Dziś są moje urodziny. Jednak wiele lat wcześniej, w roku 1975, spektaklem Umarła klasa Tadeusz Kantor zjednał sobie godnego następcę.
