Niedawna premiera Dallas 63 - najnowszej książki Stephena Kinga, która przebojem wdarła się na listy bestsellerów, a także od lat trwająca eksploatacja jego twórczości przez przemysł filmowy i telewizyjny, skłoniła dziannikarzy działu Literatura do nadania pisarzowi miana najciekawszej literackiej postaci 2011 roku. W czasie corocznych podsumowań, pragniemy przybliżyć czytelnikom historię pisarza.
X muza dawno osiągnęła pełnoletniość. Jako dojrzała kobieta ma za sobą niejeden kryzys. Wiele lat temu wpadła w szpony efektowności, z których wyzwolić ją może jedynie powrót do ascetycznych źródeł. „Uprowadzona Alice Creed” nawiązuje do tradycji konsekwentnego budowania napięcia i zagęszczania relacji między bohaterami, czym wyróżnia się na tle eksplodujących czystą akcją i przeładowanych wybuchami oraz pościgami współczesnych thrillerów.
Elizabeth Kostova w 2005 roku szturmem wdarła się na szczyty list bestsellerów. Udało jej się to za sprawą „Historyka” – powieści, która łączyła w sobie elementy thrillera, kryminału i wątki wampiryczne. Akurat wówczas wampiry w literaturze przeżywały swój renesans, ale Kostova zdecydowanie odcięła się od obrazu wampira wykreowanego przez młodzieżową popkulturę, wykorzystując motyw starego, dobrego Draculi. Co więcej, styl pisarki daleki od popularnych czytadeł, sprawiał, że książka była nie tylko ciekawa fabularnie, ale także niezwykle interesująca językowo. Teraz w księgarniach pojawiła się kolejna powieść Kostovej. Pojawiło się także pytanie, czy „Łabędź i złodzieje” powtórzy sukces jej poprzedniej książki.
Bitwy Filmowe w Łokietka 5 udały się na letni wypoczynek, ale nie oznacza to końca imprezy. W najbliższy piątek 11 czerwca odbędzie się specjalna odsłona BF w ramach Podwodnego Wrocławia. Począwszy od 22:30 szukajcie nas w Browarze Mieszczańskim.
Tradycyjną literaturę grozy kojarzymy ze scenerią dość schematyczną. W średniowiecznym zamczysku, rozświetlanym złowrogą łuną grzmocących piorunów błąka się, podzwaniając łańcuchów pękiem, zabiedzony duch. I straszy okrutnie. Rzecz jasna: czytelnika. Jeśli tenże, miast trwogą zdjęty, śmiechem rubasznym wybucha – to niedobrze. Wszak w tego typu literaturze strach jest czynnikiem tyleż pożądanym, co niezbędnym. Strach się nie bać – bo nam autor pogrozi paluszkiem, po ojcowsku.
Znana i ceniona polska pisarka, najczęściej tłumaczona i wydawana za granicą, napisała kolejną powieść. Tym razem, jak sama ją nazywa, jest to thriller moralny. I rzeczywiście – trudno odmówić autorce racji, ale w zupełnie innym kontekście, niż by sobie tego sama życzyła.
Właściwie wszystko w Harrym Brownie jest takie, jak być powinno w szanującym się filmie zemsty. Są więc bardzo, bardzo źli gangsterzy, jest potworna zbrodnia i jest też bohater nękany wyrzutami sumienia, stojący przed najważniejszą decyzją swojego życia... Jednak mimo to film, zamiast satysfakcji, zostawia widzów z pewnym nieprzyjemnym dławieniem w gardle.
Wystarczy uprawiać „kawiarnianą” psychologię, aby wiedzieć, że umysł, niczym pancerz, okala ludzką psychikę. Grecki reżyser, Alexis Alexiou, idzie o krok dalej, odrzuca obiegowe sądy i manifestuje, że intelektualny rezerwuar bez trudu przeistacza się w pułapkę. „Opowieść nr 52” to studium przypadku „niewolnika” - replika pewnej historii, którą definiują halucynacje, fobie, paranoje, zachowania kompulsywne i schizoidalne. Śmiem przypuszczać, że Zygmunt Freud nie pokusiłby się o psychoanalizę tego kinowego ewenementu.
