Kapuściński podróżował po Azji i Afryce z Herodotem. Hugo-Bader przemierzał Rosję śladem dwójki radzieckich dziennikarzy i ich futurystycznego Reportażu z XXI wieku. Smoleńskiemu w jego wyprawie towarzyszy natomiast zapomniana książka Amosa Oza –wygrzebana w nieistniejącej już księgarni, niewielkiego formatu, z anonimowym chasydem na okładce. Towarzyszy więc i nam – czytelnikom – podczas lektury reportaży o współczesnym Erec Israel. Polski reporter odbywa w nich podwójną wędrówkę: tę właściwą – ulicami jerozolimskiego Starego Miasta czy osiedli okupowanej Strefy Gazy – i tę wewnętrzną – śladem przeszłych refleksji izraelskiego pisarza.
Portal Kulturalny G-punkt oraz wydawnictwo Czarne, zapraszają do wzięcia udziału w konkursie literackim. Do wygrania „Londyńczycy”- książka autorstwa Ewy Winnickiej.
Polski drang nach westen upatrzył Londyn na swój heimat. Nie tak dawno krajowe media szumnie go ochrzciły siedemnastym województwem. Tysiące Polaków ściągnęły nad Tamizę szukając zatrudnienia. Podawali cegły, nalewali piwo i zmywali naczynia idąc przetartym szlakiem pierwszej polskiej emigracji – rodaków pozostałych w Anglii po II Wojnie Światowej.
Kupferberg był piękny i zielony. Był miastem górników i browarników. Stała tam gospoda, gdzie odbywały się zabawy i kościół, gdzie odbywały się nabożeństwa. Był też pałac i myśliwski domek. Był rynek, kamienice i małe gospodarstwa. Potem przyszła wojna, a po wojnie nic nie było już takie samo. Kupferberg zmienił się w Miedziankę. Polacy zastąpili Niemców. Kopalnia miedzi stała się kopalnią uranu. A potem domy zaczęły śpiewać. I nie było już Miedzianki.
„Farby wodne” Lidii Ostałowskiej – reprezentantki „pionierskiego” pokolenia reporterów „Gazety Wyborczej” – witają czytelnika dwoma rozdziałami, które bez wahania można by nazwać kwintesencją reporterskiej percepcji świata.
Na Syberii wszystko jest „naj”: najgłębsze jeziora, najdłuższa linia kolejowa, największe lasy, najtęższe mrozy. Nie bez powodu miejscowi mawiają, że 40 kilometrów to nie odległość, minus 40 stopni Celsjusza to nie mróz, a 40 procent to nie wódka. Przez stulecie Syberia obrosła w mity, stając się synonimem krainy dzikiej i niebezpiecznej, miejscem rzeczywistej zsyłki i duchowego wyzwolenia.
Po wstrząsającej i słusznie wyróżnionej nagrodą im. Ryszarda Kapuścińskiego „Strategii antylop” przyszedł czas na „Nagość życia” – pozycję równie jeśli nie bardziej przejmującą. Książka otwiera cykl Jeana Hatzfelda poświęcony ludobójstwu w Rwandzie
Jest to książka o pamięci, o cierpieniu i nienawiści – napisał Ryszard Kapuściński w przedsłowiu pierwszego wydania zbioru reportaży Pawła Smoleńskiego. Czytając „Pochówek dla rezuna” – opowieść o polsko-ukraińskim konflikcie spod znaku Wołynia i Zawadki Morochowskiej – trudno się z autorem „Cesarza” nie zgodzić. Trudno zaprzeczyć, że opisana przez Smoleńskiego z reporterską beztronnością krzywda w gruncie rzeczy dzieje się nadal. Obcujemy w tym wypadku ze szczególnym typem historycznej pamięci. Tym dotkliwszej, bo żywej mimo upływu lat i symbolicznych gestów pojednania. Tym trudniejszej, bo uwzględniającej głosy obu stron konfliktu – bez jednoznacznego podziału na katów i ofiary.
Współczesna Turcja szuka dla siebie miejsca na świecie. Choć dynamicznie się modernizuje, to od lat bezskutecznie puka do bram Unii Europejskiej. Jednocześnie Turcy bronią tradycyjnych wartości, często sprzecznych kulturze Zachodu. Czy most może być symbolem ich kraju?
Rodzina Maciągów zorganizowała sobie niedzielę – w środę. W lokalu „Pan Smak”, gdzieś pomiędzy konsumpcją kalifornijskiego słonecznika w pizzy „Tina”, a dyskusją o redukcji etatów w sprywatyzowanych zakładach sprzętu komputerowego. Wspomniana niedziela zdarzyła się w środę, 2 marca 1994 roku. Opisał ją i opublikował najpierw w prasie, potem w książce, ówczesny reporter, późniejszy prezenter, aktualny czechofil. Dziś zapewnia na okładce literackiego wznowienia: to już historia.
Strona: 1 z 7 | 2 »
